३९०. मय्हकजातकं (६-२-५)

१०२. सकुणो मय्हको नाम, गिरिसानुदरीचरो;

पक्कं पिप्फलिमारुय्ह, मय्हं मय्हन्ति कन्दति.

१०३. तस्सेवं विलपन्तस्स, दिजसङ्घा समागता;

भुत्वान पिप्फलिं यन्ति, विलपत्वेव सो दिजो.

१०४. एवमेव इधेकच्चो, सङ्घरित्वा बहुं धनं;

नेवत्तनो न ञातीनं, यथोधिं पटिपज्जति.

१०५. न सो अच्छादनं भत्तं, न मालं न विलेपनं;

अनुभोति [नानुभोति (स्या. क.)] सकिं किञ्चि, न सङ्गण्हाति ञातके.

१०६. तस्सेवं विलपन्तस्स, मय्हं मय्हन्ति रक्खतो;

राजानो अथ वा चोरा, दायदा ये व [ये च (स्या. क.)] अप्पिया;

धनमादाय गच्छन्ति, विलपत्वेव सो नरो.

१०७. धीरो [धीरो च (सी.)] भोगे अधिगम्म, सङ्गण्हाति च ञातके;

तेन सो कित्तिं पप्पोति, पेच्च सग्गे पमोदतीति [सग्गे च मोदतीति (सी. पी.)].

मय्हकजातकं पञ्चमं.