३८८. तुण्डिलजातकं (६-२-३)
८८. नवछन्नके [नवछन्दके (सी. पी.), नवच्छद्दके (स्या.)] दानि [दोणि (क.), दानं, दाने (कत्थचि)] दिय्यति, पुण्णायं दोणि सुवामिनी ठिता;
बहुके जने पासपाणिके, नो च खो मे पटिभाति भुञ्जितुं.
८९. तससि भमसि लेणमिच्छसि, अत्ताणोसि कुहिं गमिस्ससि;
अप्पोस्सुक्को भुञ्ज तुण्डिल, मंसत्थाय हि पोसिताम्हसे [पोसियामसे (सी. स्या. पी.)].
९०. ओगह रहदं अकद्दमं, सब्बं सेदमलं पवाहय;
गण्हाहि नवं विलेपनं, यस्स गन्धो न कदाचि छिज्जति.
९१. कतमो रहदो अकद्दमो, किंसु सेदमलन्ति वुच्चति;
कतमञ्च नवं विलेपनं, यस्स गन्धो न कदाचि छिज्जति.
९२. धम्मो रहदो अकद्दमो, पापं सेदमलन्ति वुच्चति;
सीलञ्च नवं विलेपनं, तस्स गन्धो न कदाचि छिज्जति.
९३. नन्दन्ति सरीरघातिनो, न च नन्दन्ति सरीरधारिनो;
पुण्णाय च पुण्णमासिया, रममानाव जहन्ति जीवितन्ति.
तुण्डिलजातकं ततियं.