३८२. सिरिकाळकण्णिजातकं (६-१-७)

४०. का नु काळेन वण्णेन, न चापि [न चासि (सी.)] पियदस्सना;

का वा त्वं कस्स वा धीता, कथं जानेमु तं मयं.

४१. महाराजस्सहं धीता, विरूपक्खस्स चण्डिया;

अहं काळी अलक्खिका, काळकण्णीति मं विदू;

ओकासं याचितो देहि, वसेमु तव सन्तिके.

४२. किंसीले किंसमाचारे, पुरिसे निविससे तुवं;

पुट्ठा मे काळि अक्खाहि, कथं [यथा (सी. पी.)] जानेमु तं मयं.

४३. मक्खी पळासी सारम्भी, इस्सुकी मच्छरी सठो;

सो मय्हं पुरिसो कन्तो, लद्धं यस्स विनस्सति.

४४. कोधनो उपनाही च, पिसुणो च विभेदको;

कण्डकवाचो [अण्डकवाचो (क. सी. पी.)] फरुसो, सो मे कन्ततरो ततो.

४५. अज्ज सुवेति पुरिसो, सदत्थं नावबुज्झति;

ओवज्जमानो कुप्पति, सेय्यं सो अतिमञ्ञति.

४६. दवप्पलुद्धो [देवप्पलुद्धो (क.), दवप्पलद्धो (पी.)] पुरिसो, सब्बमित्तेहि धंसति;

सो मय्हं पुरिसो कन्तो, तस्मिं होमि अनामया.

४७. अपेहि एत्तो त्वं काळि, नेतं अम्हेसु विज्जति;

अञ्ञं जनपदं गच्छ, निगमे राजधानियो.

४८. अहम्पि खो तं [चेतं (सी.)] जानामि, नेतं तुम्हेसु विज्जति;

सन्ति लोके अलक्खिका, सङ्घरन्ति बहुं धनं;

अहं देवो च मे भाता, उभो नं विधमामसे.

४९. का नु दिब्बेन वण्णेन, पथब्या सुपतिट्ठिता;

का वा त्वं कस्स वा धीता, कथं जानेमु तं मयं.

५०. महाराजस्सहं धीता, धतरट्ठस्स सिरीमतो [धतरट्ठसिरीमतो (स्या. क.)];

अहं सिरी च लक्खी च, भूरिपञ्ञाति मं विदू;

ओकासं याचितो देहि, वसेमु तव सन्तिके.

५१. किंसीले किंसमाचारे, पुरिसे निविससे तुवं;

पुट्ठा मे लक्खि अक्खाहि, कथं [यथा (सी. पी.)] जानेमु तं मयं.

५२. यो चापि सीते अथवापि उण्हे, वातातपे डंससरीसपे च;

खुधं [खुद्दं (स्या. क.), खुदं (पी.)] पिपासं अभिभुय्य सब्बं, रत्तिन्तिवं यो सततं नियुत्तो;

कालागतञ्च न हापेति अत्थं, सो मे मनापो निविसे च तम्हि.

५३. अक्कोधनो मित्तवा चागवा च, सीलूपपन्नो असठोजुभूतो [असठो उज्जुभूतो (पी.)];

सङ्गाहको सखिलो सण्हवाचो, महत्तपत्तोपि निवातवुत्ति;

तस्मिंहं [तस्माहं (सी. पी.)] पोसे विपुला भवामि, ऊमि समुद्दस्स यथापि वण्णं.

५४. यो चापि मित्ते अथवा अमित्ते, सेट्ठे सरिक्खे अथ वापि हीने;

अत्थं चरन्तं अथवा अनत्थं, आवी रहो सङ्गहमेव वत्ते [वत्तो (स्या. क.)].

वाचं न वज्जा फरुसं कदाचि, मतस्स जीवस्स च तस्स होमि.

५५. एतेसं यो अञ्ञतरं लभित्वा, कन्ता सिरी [कन्तसिरिं (कत्थचि), कन्तं सिरिं (स्या.) अट्ठकथायं दुतियततियपाठन्तरानि] मज्जति अप्पपञ्ञो;

तं दित्तरूपं विसमं चरन्तं, करीसठानंव [करीसजातं व (सी. स्या.)] विवज्जयामि.

५६. अत्तना कुरुते लक्खिं, अलक्खिं कुरुतत्तना;

न हि लक्खिं अलक्खिं वा, अञ्ञो अञ्ञस्स कारकोति.

सिरिकाळकण्णिजातकं सत्तमं.