३७७. सेतकेतुजातकं (६-१-२)

८. मा तात कुज्झि न हि साधु कोधो, बहुम्पि ते अदिट्ठमस्सुतञ्च;

माता पिता दिसता [दिसा तात (स्या.), दिसा ता (पी.)] सेतकेतु, आचरियमाहु दिसतं पसत्था.

९. अगारिनो अन्नदपानवत्थदा [अन्नपानवत्थदा (स्या. क.)], अव्हायिका तम्पि दिसं वदन्ति;

एसा दिसा परमा सेतकेतु, यं पत्वा दुक्खी सुखिनो भवन्ति.

१०. खराजिना जटिला पङ्कदन्ता, दुम्मक्खरूपा [दुमुक्खरूपा (सी. स्या.), दुम्मुक्खरूपा (पी. क.)] येमे जप्पन्ति मन्ते;

कच्चि नु ते मानुसके पयोगे, इदं विदू परिमुत्ता अपाया.

११. पापानि कम्मानि कत्वान राज, बहुस्सुतो चे न [बहुस्सुतो नेव (सी. स्या.)] चरेय्य धम्मं;

सहस्सवेदोपि न तं पटिच्च, दुक्खा पमुञ्चे चरणं अपत्वा.

१२. सहस्सवेदोपि न तं पटिच्च, दुक्खा पमुञ्चे चरणं अपत्वा;

मञ्ञामि वेदा अफला भवन्ति, ससंयमं चरणमेव [चरणञ्ञेव (सी. स्या. पी.)] सच्चं.

१३. न हेव वेदा अफला भवन्ति, ससंयमं चरणमेव सच्चं;

कित्तिञ्हि पप्पोति अधिच्च वेदे, सन्तिं पुणेति [सन्तं पुने’ति (सी. पी.)] चरणेन दन्तोति.

सेतकेतुजातकं दुतियं.