२५२. तिलमुट्ठिजातकं (३-१-२)

४. अज्जापि मे तं मनसि [सरसि (क.)], यं मं त्वं तिलमुट्ठिया;

बाहाय मं गहेत्वान, लट्ठिया अनुताळयि.

५. ननु जीविते न रमसि, येनासि ब्राह्मणागतो;

यं मं बाहा गहेत्वान, तिक्खत्तुं अनुताळयि.

६. अरियो अनरियं कुब्बन्तं [कुब्बानं (सी. पी.), कुब्बं (स्या.)], यो दण्डेन निसेधति;

सासनं तं न तं वेरं, इति नं पण्डिता विदूति.

तिलमुट्ठिजातकं दुतियं.