५१९. सम्बुलाजातकं (९)

२९७. का वेधमाना गिरिकन्दरायं, एका तुवं तिट्ठसि संहितूरु [सञ्ञतूर (सी. पी.), सञ्चितूरु (स्या.)];

पुट्ठासि मे पाणिपमेय्यमज्झे, अक्खाहि मे नामञ्च बन्धवे च.

२९८. ओभासयं वनं रम्मं, सीहब्यग्घनिसेवितं;

का वा त्वमसि कल्याणि, कस्स वा त्वं सुमज्झिमे;

अभिवादेमि तं भद्दे, दानवाहं नमत्थु ते.

२९९. यो पुत्तो कासिराजस्स, सोत्थिसेनोति तं विदू;

तस्साहं सम्बुला भरिया, एवं जानाहि दानव;

अभिवादेमि तं भन्ते [भद्दन्ते (सी. स्या.)], सम्बुलाहं नमत्थु ते.

३००. वेदेहपुत्तो भद्दन्ते, वने वसति आतुरो;

तमहं रोगसम्मत्तं, एका एकं उपट्ठहं [उपट्ठहिं (सी.)].

३०१. अहञ्च वनमुञ्छाय, मधुमंसं मिगाबिलं [मिगाविलं (सी.)];

यदा हरामि तं भक्खो, तस्स नूनज्ज नाधति [नाथति (क.)].

३०२. किं वने राजपुत्तेन, आतुरेन करिस्ससि;

सम्बुले परिचिण्णेन, अहं भत्ता भवामि ते.

३०३. सोकट्टाय दुरत्ताय, किं रूपं विज्जते मम;

अञ्ञं परियेस भद्दन्ते, अभिरूपतरं मया.

३०४. एहिमं गिरिमारुय्ह, भरिया मे [मय्हं (सी. स्या. पी.)] चतुस्सता;

तासं त्वं पवरा होहि, सब्बकामसमिद्धिनी.

३०५. नून [ननु (सी. स्या. पी. क.)] तारकवण्णाभे [हाटकवण्णाभे (पी.)], यं किञ्चि मनसिच्छसि;

सब्बं तं पचुरं मय्हं, रमस्स्वज्ज [रमसुज्ज (सी. स्या.)] मया सह.

३०६. नो चे तुवं महेसेय्यं, सम्बुले कारयिस्ससि;

अलं त्वं पातरासाय, पण्हे [मञ्ञे (सी. पी.)] भक्खा भविस्ससि.

३०७. तञ्च सत्तजटो लुद्दो, कळारो पुरिसादको;

वने नाथं अपस्सन्तिं, सम्बुलं अग्गही भुजे.

३०८. अधिपन्ना पिसाचेन, लुद्देनामिसचक्खुना;

सा च सत्तुवसम्पत्ता, पतिमेवानुसोचति.

३०९. न मे इदं तथा दुक्खं, यं मं खादेय्य रक्खसो;

यञ्च मे अय्यपुत्तस्स, मनो हेस्सति अञ्ञथा.

३१०. न सन्ति देवा पवसन्ति नून, न हि नून सन्ति इध लोकपाला;

सहसा करोन्तानमसञ्ञतानं, न हि नून सन्ति पटिसेधितारो.

३११. इत्थीनमेसा पवरा यसस्सिनी, सन्ता समा अग्गिरिवुग्गतेजा;

तञ्चे तुवं रक्खसादेसि कञ्ञं, मुद्धा च हि सत्तधा ते फलेय्य;

मा त्वं दही [जही (पी.)] मुञ्च पतिब्बताय [पतिब्बता सा (सी.), पतिब्बता या (पी.)].

३१२. सा च अस्सममागच्छि, पमुत्ता पुरिसादका;

नीळं [निड्डं (स्या. क.)] पळिनं सकुणीव [फलिनसकुणीव (सी. स्या. पी.)], गतसिङ्गंव आलयं.

३१३. सा तत्थ परिदेवेसि, राजपुत्ती यसस्सिनी;

सम्बुला उतुमत्तक्खा, वने नाथं अपस्सन्ती [अपस्सती (सी.)].

३१४. समणे ब्राह्मणे वन्दे, सम्पन्नचरणे इसे;

राजपुत्तं अपस्सन्ती, तुम्हंम्हि [तुम्हं हि (पी.)] सरणं गता.

३१५. वन्दे सीहे च ब्यग्घे च, ये च अञ्ञे वने मिगा;