५१७. दकरक्खसजातकं (७)

२२४. सचे वो वुय्हमानानं, सत्तन्नं उदकण्णवे;

मनुस्सबलिमेसानो, नावं गण्हेय्य रक्खसो;

अनुपुब्बं कथं दत्वा, मुञ्चेसि दकरक्खसा [दकरक्खतो (पी.)].

२२५. मातरं पठमं दज्जं, भरियं दत्वान भातरं;

ततो सहायं दत्वान, पञ्चमं दज्जं [दज्ज (स्या.)] ब्राह्मणं;

छट्ठाहं दज्जमत्तानं, नेव दज्जं महोसधं.

२२६. पोसेता ते जनेत्ती च, दीघरत्तानुकम्पिका;

छब्भी तयि पदुस्सति [पदुट्ठस्मिं (सी. स्या.)], पण्डिता अत्थदस्सिनी;

अञ्ञं उपनिसं कत्वा, वधा तं परिमोचयि.

२२७. तं तादिसिं [तादिसं (क.)] पाणददिं, ओरसं गब्भधारिनिं [गब्भधारिणिं (सी. स्या.)];

मातरं केन दोसेन, दज्जासि दकरक्खिनो [दकरक्खतो (पी.)].

२२८. दहरा वियलङ्कारं, धारेति अपिळन्धनं;

दोवारिके अनीकट्ठे, अतिवेलं पजग्घति [सञ्जग्घति (क.)].

२२९. अथोपि पटिराजूनं, सयं दूतानि सासति;

मातरं तेन दोसेन, दज्जाहं दकरक्खिनो.

२३०. इत्थिगुम्बस्स पवरा, अच्चन्तं पियभाणिनी [अच्चन्तपियवादिनी (सी. पी.)];

अनुग्गता [अनुब्बता (स्या.), अनुपुब्बता (क.)] सीलवती, छायाव अनपायिनी.

२३१. अक्कोधना पुञ्ञवती [पञ्ञवती (सी. पी.)], पण्डिता अत्थदस्सिनी;

उब्बरिं [उप्परिं (सी.)] केन दोसेन, दज्जासि दकरक्खिनो.

२३२. खिड्डारतिसमापन्नं, अनत्थवसमागतं;

सा मं सकान पुत्तानं, अयाचं याचते धनं.

२३३. सोहं ददामि सारत्तो [सारतो (स्या.)], बहुं उच्चावचं धनं;

सुदुच्चजं चजित्वान, पच्छा सोचामि दुम्मनो;

उब्बरिं तेन दोसेन, दज्जाहं दकरक्खिनो.

२३४. येनोचिता जनपदा [जानपदा (सी. स्या. पी.)], आनीता च पटिग्गहं;

आभतं पररज्जेभि, अभिट्ठाय बहुं धनं.

२३५. धनुग्गहानं पवरं, सूरं तिखिणमन्तिनं;

भातरं केन दोसेन, दज्जासि दकरक्खिनो.

२३६. येनोचिता [मयोचिता (सी.), मयाचिता (पी.)] जनपदा, आनीता च पटिग्गहं;

आभतं पररज्जेभि, अभिट्ठाय बहुं धनं.

२३७. धनुग्गहानं पवरो, सूरो तिखिणमन्ति च [तिखिणमन्तिनो (क.)];

मयायं [मया सो (सी. पी.)] सुखितो राजा, अतिमञ्ञति दारको.

२३८. उपट्ठानम्पि मे अय्ये, न सो एति यथा पुरे;

भातरं तेन दोसेन, दज्जाहं दकरक्खिनो.

२३९. एकरत्तेन उभयो, त्वञ्चेव धनुसेख च [धनुसेखवा (सी. स्या. पी.)];

उभो जातेत्थ पञ्चाला, सहाया सुसमावया.

२४०. चरिया तं अनुबन्धित्थो [अनुबन्धो (क.)], एकदुक्खसुखो तव;

उस्सुक्को ते दिवारत्तिं, सब्बकिच्चेसु ब्यावटो;

सहायं केन दोसेन, दज्जासि दकरक्खिनो.

२४१. चरिया मं अयं [चरियाय अयं (सी. पी.)] अय्ये, पजग्घित्थो [सञ्जग्घित्थो (स्या.)] मया सह;

अज्जापि तेन वण्णेन, अतिवेलं पजग्घति.

२४२. उब्बरियापिहं अय्ये, मन्तयामि रहोगतो;

अनामन्तो [अनामन्ता (सी.)] पविसति, पुब्बे अप्पटिवेदितो.

२४३. लद्धद्वारो [लद्धवारो (सी. पी.)] कतोकासो, अहिरिकं अनादरं;

सहायं तेन दोसेन, दज्जाहं दकरक्खिनो.

२४४. कुसलो सब्बनिमित्तानं, रुतञ्ञू [रुदञ्ञू (सी. स्या. पी.)] आगतागमो;

उप्पाते सुपिने युत्तो, निय्याने च पवेसने.

२४५. पट्ठो [पद्धो (सी. पी.)] भूमन्तलिक्खस्मिं, नक्खत्तपदकोविदो;

ब्राह्मणं केन दोसेन, दज्जासि दकरक्खिनो.

२४६. परिसायम्पि मे अय्ये, उम्मीलित्वा उदिक्खति;

तस्मा अच्चभमुं लुद्दं, दज्जाहं दकरक्खिनो.

२४७. ससमुद्दपरियायं, महिं सागरकुण्डलं;

वसुन्धरं आवससि, अमच्चपरिवारितो.

२४८. चातुरन्तो महारट्ठो, विजितावी महब्बलो;

पथब्या एकराजासि, यसो ते विपुलं गतो.

२४९. सोळसित्थिसहस्सानि, आमुत्तमणिकुण्डला;

नानाजनपदा नारी, देवकञ्ञूपमा सुभा.

२५०. एवं सब्बङ्गसम्पन्नं, सब्बकामसमिद्धिनं;

सुखितानं पियं दीघं, जीवितं आहु खत्तिय.

२५१. अथ त्वं केन वण्णेन, केन वा पन हेतुना;

पण्डितं अनुरक्खन्तो, पाणं चजसि दुच्चजं.

२५२. यतोपि आगतो अय्ये, मम हत्थं महोसधो;

नाभिजानामि धीरस्स, अनुमत्तम्पि दुक्कटं.

२५३. सचे च किस्मिचि काले, मरणं मे पुरे सिया;

सो मे पुत्ते [पुत्ते च मे (सी. स्या. पी.] पपुत्ते च, सुखापेय्य महोसधो.

२५४. अनागतं पच्चुप्पन्नं, सब्बमत्थम्पि पस्सति [सब्बमत्थं विपस्सति (सी. स्या. पी.)];

अनापराधकम्मन्तं, न दज्जं दकरक्खिनो.

२५५. इदं सुणाथ पञ्चाला, चूळनेय्यस्स [चूळनीयस्स (सी.)] भासितं;

पण्डितं अनुरक्खन्तो, पाणं चजति दुच्चजं.

२५६. मातु भरियाय भातुच्च, सखिनो ब्राह्मणस्स च;

अत्तनो चापि पञ्चालो, छन्नं चजति जीवितं.

२५७. एवं महत्थिका [खहिद्धिया (स्या.), महिद्धिका (क.)] पञ्ञा, निपुणा साधुचिन्तिनी;

दिट्ठधम्महितत्थाय, सम्परायसुखाय चाति.

दकरक्खसजातकं सत्तमं.