५११. किंछन्दजातकं (१)

१. किंछन्दो किमधिप्पायो, एको सम्मसि घम्मनि;

किं पत्थयानो किं एसं, केन अत्थेन ब्राह्मण.

२. यथा महा वारिधरो, कुम्भो सुपरिणाहवा [सुपरिणामवा (क.)];

तथूपमं अम्बपक्कं, वण्णगन्धरसुत्तमं.

३. तं वुय्हमानं सोतेन, दिस्वानामलमज्झिमे;

पाणीहि नं गहेत्वान, अग्यायतनमाहरिं.

४. ततो कदलिपत्तेसु, निक्खिपित्वा सयं अहं;

सत्थेन नं विकप्पेत्वा, खुप्पिपासं अहासि मे.

५. सोहं अपेतदरथो, ब्यन्तीभूतो [ब्यन्तिभूतो (सी. पी. क.)] दुखक्खमो;

अस्सादं नाधिगच्छामि, फलेस्वञ्ञेसु केसुचि [केसुपि (क. सी.)].

६. सोसेत्वा नून मरणं, तं ममं आवहिस्सति;

अम्बं यस्स फलं सादु, मधुरग्गं मनोरमं;

यमुद्धरिं वुय्हमानं, उदधिस्मा महण्णवे.

७. अक्खातं ते मया सब्बं, यस्मा उपवसामहं;

रम्मं पति निसिन्नोस्मि, पुथुलोमायुता पुथु.

८. त्वञ्च खो मेव [मे (सी.), मम (?)] अक्खाहि, अत्तानमपलायिनि;

का वा त्वमसि कल्याणि, किस्स वा त्वं सुमज्झिमे.

९. रुप्पपट्टपलिमट्ठीव [रुप्पपट्टप्लमट्ठीव (स्या.), रूपपट्टपमट्ठीव (क.)], ब्यग्घीव गिरिसानुजा;

या सन्ति नारियो देवेसु, देवानं परिचारिका.

१०. या च मनुस्सलोकस्मिं, रूपेनान्वागतित्थियो;

रूपेन ते सदिसी नत्थि, देवेसु गन्धब्बमनुस्सलोके [देवगन्धब्बमानुसे (स्या.)];

पुट्ठासि मे चारुपुब्बङ्गि, ब्रूहि नामञ्च बन्धवे.

११. यं त्वं पति निसिन्नोसि, रम्मं ब्राह्मण कोसिकिं;

साहं भुसालया वुत्था, वरवारिवहोघसा.

१२. नानादुमगणाकिण्णा, बहुका गिरिकन्दरा;

ममेव पमुखा होन्ति, अभिसन्दन्ति पावुसे.

१३. अथो बहू वनतोदा, नीलवारिवहिन्धरा;

बहुका नागवित्तोदा, अभिसन्दन्ति वारिना.

१४. ता अम्बजम्बुलबुजा, नीपा ताला चुदुम्बरा [तालमुदुम्बरा (स्या. क.)];

बहूनि फलजातानि, आवहन्ति अभिण्हसो.

१५. यं किञ्चि उभतो तीरे, फलं पतति अम्बुनि;

असंसयं तं सोतस्स, फलं होति वसानुगं.

१६. एतदञ्ञाय मेधावि, पुथुपञ्ञ सुणोहि मे;

मा रोचय मभिसङ्गं, पटिसेध जनाधिप.

१७. न वाहं वड्ढवं [वद्धवं (सी. पी.)] मञ्ञे, यं त्वं रट्ठाभिवड्ढन;

आचेय्यमानो राजिसि, मरणं अभिकङ्खसि.

१८. तस्स जानन्ति पितरो, गन्धब्बा च सदेवका;

ये चापि इसयो लोके, सञ्ञतत्ता तपस्सिनो;

असंसयं तेपि [ते (सी. पी.)] जानन्ति, पट्ठभूता [वद्धभूता (सी. पी.)] यसस्सिनो.

१९. एवं विदित्वा विदू सब्बधम्मं, विद्धंसनं चवनं जीवितस्स;

न चीयती तस्स नरस्स पापं, सचे न चेतेति वधाय तस्स.

२०. इसिपूगसमञ्ञाते, एवं लोक्या विदिता सति [पति (क. स्या. क.)];

अनरियपरिसम्भासे, पापकम्मं जिगीससि [जिगिंससि (सी. स्या. पी.)].

२१. सचे अहं मरिस्सामि, तीरे ते पुथुसुस्सोणि;

असंसयं तं असिलोको, मयि पेते आगमिस्सति.

२२. तस्मा हि पापकं कम्मं, रक्खस्सेव [रक्खस्सु च (स्या.)] सुमज्झिमे;

मा तं सब्बो जनो पच्छा, पकुट्ठायि [पकत्थासि (सी. पी.), पत्वक्खासि (स्या.)] मयि मते.

२३. अञ्ञातमेतं अविसय्हसाहि, अत्तानमम्बञ्च ददामि ते तं;

सो दुच्चजे कामगुणे पहाय, सन्तिञ्च धम्मञ्च अधिट्ठितोसि.

२४. यो हित्वा पुब्बसञ्ञोगं, पच्छा संयोजने ठितो;

अधम्मञ्चेव चरति, पापञ्चस्स पवड्ढति.

२५. एहि तं पापयिस्सामि, कामं अप्पोस्सुको भव;

उपानयामि सीतस्मिं, विहराहि अनुस्सुको.

२६. तं पुप्फरसमत्तेभि, वक्कङ्गेहि अरिन्दम;

कोञ्चा मयूरा दिविया, कोलट्ठिमधुसाळिका;

कूजिता हंसपूगेहि, कोकिलेत्थ पबोधरे.

२७. अम्बेत्थ विप्पसाखग्गा [विप्पसूनग्गा (सी. स्या. पी.), विप्पओनग्गा (क.)], पलालखलसन्निभा;

कोसम्बसळला [कोसुम्भसलला (सी. स्या. पी.)] नीपा, पक्कतालविलम्बिनो.

२८. माली तिरिटी कायूरी, अङ्गदी चन्दनुस्सदो [चन्दनस्सदो (सी.)];

रत्तिं त्वं परिचारेसि, दिवा वेदेसि वेदनं.

२९. सोळसित्थिसहस्सानि, या तेमा परिचारिका;

एवं महानुभावोसि, अब्भुतो लोमहंसनो.

३०. किं कम्ममकरी पुब्बे, पापं अत्तदुखावहं;

यं करित्वा मनुस्सेसु, पिट्ठिमंसानि खादसि.

३१. अज्झेनानि पटिग्गय्ह, कामेसु गधितो [गथितो (सी. पी.), गिद्धितो (स्या. क.), गिद्धिको (क. अट्ठ.)] अहं;

अचरिं दीघमद्धानं, परेसं अहितायहं.

३२. यो पिट्ठिमंसिको होति, एवं उक्कच्च खादति;

यथाहं अज्ज खादामि, पिट्ठिमंसानि अत्तनोति.

किंछन्दजातकं पठमं.