४८९. सुरुचिजातकं (६)

१०२. महेसी सुरुचिनो [रुचिनो (सी. स्या. पी.)] भरिया, आनीता पठमं अहं;

दस वस्ससहस्सानि, यं मं सुरुचिमानयि.

१०३. साहं ब्राह्मण राजानं, वेदेहं मिथिलग्गहं;

नाभिजानामि कायेन, वाचाय उद चेतसा;

सुरुचिं अतिमञ्ञित्थ [अतिमञ्ञित्थो (सी. पी.), अतिमञ्ञिता (?)], आवि [आविं (सी. पी.)] वा यदि वा रहो.

१०४. एतेन सच्चवज्जेन, पुत्तो उप्पज्जतं इसे;

मुसा मे भणमानाय, मुद्धा फलतु सत्तधा.

१०५. भत्तु मम सस्सु माता, पिता चापि च सस्सुरो;

ते मं ब्रह्मे विनेतारो, याव अट्ठंसु जीवितं.

१०६. साहं अहिंसारतिनी, कामसा [कामसो (सी.)] धम्मचारिनी [धम्मचारिणी (सी.)];

सक्कच्चं ते उपट्ठासिं, रत्तिन्दिवमतन्दिता.

१०७. एतेन सच्चवज्जेन, पुत्तो उप्पज्जतं इसे;

मुसा मे भणमानाय, मुद्धा फलतु सत्तधा.

१०८. सोळसित्थिसहस्सानि, सहभरियानि ब्राह्मण;

तासु इस्सा वा कोधो वा, नाहु मय्हं कुदाचनं.

१०९. हितेन तासं नन्दामि, न च मे काचि अप्पिया;

अत्तानंवानुकम्पामि, सदा सब्बा सपत्तियो.

११०. एतेन सच्चवज्जेन, पुत्तो उप्पज्जतं इसे;

मुसा मे भणमानाय, मुद्धा फलतु सत्तधा.

१११. दासे कम्मकरे पेस्से [पोसे (स्या. क.)], ये चञ्ञे अनुजीविनो;

पेसेमि [पोसेमि (सी. स्या. पी.)] सहधम्मेन, सदा पमुदितिन्द्रिया.

११२. एतेन सच्चवज्जेन, पुत्तो उप्पज्जतं इसे;

मुसा मे भणमानाय, मुद्धा फलतु सत्तधा.

११३. समणे ब्राह्मणे चापि, अञ्ञे चापि वनिब्बके;

तप्पेमि अन्नपानेन, सदा पयतपाणिनी.

११४. एतेन सच्चवज्जेन, पुत्तो उप्पज्जतं इसे;

मुसा मे भणमानाय, मुद्धा फलतु सत्तधा.

११५. चातुद्दसिं पञ्चद्दसिं [पन्नरसिं (सी. पी.)], या च पक्खस्स अट्ठमी [अट्ठमिं (सी. पी.)];

पाटिहारियपक्खञ्च, अट्ठङ्गसुसमागतं [अट्ठङ्गसुसमाहितं (सब्बत्थ) वि. व. १२९ पाळिया अट्ठकथा पस्सितब्बा];

उपोसथं उपवसामि [उपवसिं (क.)], सदा सीलेसु संवुता.

११६. एतेन सच्चवज्जेन, पुत्तो उप्पज्जतं इसे;

मुसा मे भणमानाय, मुद्धा फलतु सत्तधा.

११७. सब्बेव ते धम्मगुणा, राजपुत्ति यसस्सिनि;

संविज्जन्ति तयि भद्दे, ये त्वं कित्तेसि अत्तनि.

११८. खत्तियो जातिसम्पन्नो, अभिजातो यसस्सिमा;

धम्मराजा विदेहानं, पुत्तो उप्पज्जते तव [तवं (सी. पी.)].

११९. दुम्मी [रुम्मी (सी. पी.)] रजोजल्लधरो, अघे वेहायसं ठितो;

मनुञ्ञं भाससे वाचं, यं मय्हं हदयङ्गमं.

१२०. देवतानुसि सग्गम्हा, इसि वासि [चापि (क.)] महिद्धिको;

को वासि त्वं अनुप्पत्तो, अत्तानं मे पवेदय.

१२१. यं देवसङ्घा वन्दन्ति, सुधम्मायं समागता;

सोहं सक्को सहस्सक्खो, आगतोस्मि तवन्तिके.

१२२. इत्थियो [इत्थिया (पी.)] जीवलोकस्मिं, या होति [होन्ति (सी. स्या.)] समचारिनी [समचारिणी (सी.)];

मेधाविनी सीलवती, सस्सुदेवा पतिब्बता.

१२३. तादिसाय सुमेधाय, सुचिकम्माय नारिया;

देवा दस्सनमायन्ति, मानुसिया अमानुसा.

१२४. त्वञ्च भद्दे सुचिण्णेन, पुब्बे सुचरितेन च;

इध राजकुले जाता, सब्बकामसमिद्धिनी.

१२५. अयञ्च ते राजपुत्ति, उभयत्थ कटग्गहो;

देवलोकूपपत्ती च, कित्ती च इध जीविते.

१२६. चिरं सुमेधे सुखिनी, धम्ममत्तनि पालय;

एसाहं तिदिवं यामि, पियं मे तव दस्सनन्ति.

सुरुचिजातकं छट्ठं.