४८७. उद्दालकजातकं (४)

६२. खराजिना जटिला पङ्कदन्ता, दुम्मक्खरूपा [दुम्मुधरूपा (सी. पी. क.)] ये मन्तं जप्पन्ति [येमे जपन्ति (सी. पी.), ये’मे जप्पन्ति मन्ते (जा. १.६.१०)];

कच्चिन्नु ते मानुसके पयोगे, इदं विदू परिमुत्ता अपाया.

६३. पापानि कम्मानि करेथ [करेय्य (स्या.), कत्वान (जा. १.६.११)] राज, बहुस्सुतो चे न चरेय्य धम्मं;

सहस्सवेदोपि न तं पटिच्च, दुक्खा पमुच्चे [पमुञ्चे (स्या.)] चरणं अपत्वा.

६४. सहस्सवेदोपि न तं पटिच्च, दुक्खा पमुच्चे चरणं अपत्वा;

मञ्ञामि वेदा अफला भवन्ति, ससंयमं चरणञ्ञेव सच्चं.

६५. न हेव वेदा अफला भवन्ति, ससंयमं चरणञ्ञेव सच्चं;

कित्तिञ्हि [कित्तिञ्च (स्या.)] पप्पोति अधिच्च वेदे, सन्तिं पुणाति [पुनोति (सी. अट्ठ.), पुणेति (स्या. जा. १.६.१३), पुनेति (पी.)] चरणेन दन्तो.

६६. भच्चा माता पिता बन्धू, येन जातो सयेव सो;

उद्दालको अहं भोतो [भोति (क.)], सोत्तियाकुलवंसको [वंसतो (क.)].

६७. कथं भो ब्राह्मणो होति, कथं भवति केवली;

कथञ्च परिनिब्बानं, धम्मट्ठो किन्ति वुच्चति.

६८. निरंकत्वा अग्गिमादाय ब्राह्मणो, आपो सिञ्चं यजं उस्सेति यूपं;

एवंकरो ब्राह्मणो होति खेमी, धम्मे ठितं तेन अमापयिंसु.

६९. न सुद्धि सेचनेनत्थि, नापि केवली ब्राह्मणो;

न खन्ती नापि सोरच्चं, नापि सो परिनिब्बुतो.

७०. कथं सो [भो (स्या. क.)] ब्राह्मणो होति, कथं भवति केवली;

कथञ्च परिनिब्बानं, धम्मट्ठो किन्ति वुच्चति.

७१. अखेत्तबन्धू अममो निरासो, निल्लोभपापो भवलोभखीणो;

एवंकरो ब्राह्मणो होति खेमी, धम्मे ठितं तेन अमापयिंसु.

७२. खत्तिया ब्राह्मणा वेस्सा, सुद्दा चण्डालपुक्कुसा;

सब्बेव सोरता दन्ता, सब्बेव परिनिब्बुता;

सब्बेसं सीतिभूतानं, अत्थि सेय्योथ [सेय्योव (सी. पी.)] पापियो.

७३. खत्तिया ब्राह्मणा वेस्सा, सुद्दा चण्डालपुक्कुसा;

सब्बेव सोरता दन्ता, सब्बेव परिनिब्बुता;

सब्बेसं सीतिभूतानं, नत्थि सेय्योथ पापियो.

७४. खत्तिया ब्राह्मणा वेस्सा, सुद्दा चण्डालपुक्कुसा;

सब्बेव सोरता दन्ता, सब्बेव परिनिब्बुता.

७५. सब्बेसं सीतिभूतानं, नत्थि सेय्योथ पापियो;

पनत्थं [पसत्थं (स्या.), पसट्ठं (क.)] चरसि ब्रह्मञ्ञं, सोत्तियाकुलवंसतं.

७६. नानारत्तेहि वत्थेहि, विमानं भवति छादितं;

न तेसं छाया वत्थानं, सो रागो अनुपज्जथ.

७७. एवमेव [एवमेवं (पी.)] मनुस्सेसु, यदा सुज्झन्ति माणवा;

ते सजातिं पमुञ्चन्ति [न तेसं जातिं पुच्छन्ति (सी. स्या. पी.), न तेसं जाति सुज्झति (क.)], धम्ममञ्ञाय सुब्बताति.

उद्दालकजातकं चतुत्थं.