४८०. अकित्तिजातकं (७)

८३. अकित्तिं [अकत्तिं (क.)] दिस्वा सम्मन्तं, सक्को भूतपती ब्रवि;

किं पत्थयं महाब्रह्मे, एको सम्मसि घम्मनि.

८४. दुक्खो पुनब्भवो सक्क, सरीरस्स च भेदनं;

सम्मोहमरणं दुक्खं, तस्मा सम्मामि वासव.

८५. एतस्मिं ते सुलपिते, पतिरूपे सुभासिते;

वरं कस्सप ते दम्मि, यं किञ्चि मनसिच्छसि.

८६. वरं चे मे अदो सक्क, सब्बभूतानमिस्सर;

येन पुत्ते च दारे च, धनधञ्ञं पियानि च;

लद्धा नरा न [लद्धा नञ्ञानि (क.)] तप्पन्ति, सो लोभो न मयी वसे.

८७. एतस्मिं ते सुलपिते, पतिरूपे सुभासिते;

वरं कस्सप ते दम्मि, यं किञ्चि मनसिच्छसि.

८८. वरं चे मे अदो सक्क, सब्बभूतानमिस्सर;

खेत्तं वत्थुं हिरञ्ञञ्च, गवस्सं दासपोरिसं;

येन जातेन जीयन्ति, सो दोसो न मयी वसे.

८९. एतस्मिं ते सुलपिते, पतिरूपे सुभासिते;

वरं कस्सप ते दम्मि, यं किञ्चि मनसिच्छसि.

९०. वरं चे मे अदो सक्क, सब्बभूतानमिस्सर;

बालं न पस्से न सुणे, न च बालेन संवसे;

बालेनल्लाप [बालेना’लाप (?)] सल्लापं, न करे न च रोचये.

९१. किं नु ते अकरं बालो, वद कस्सप कारणं;

केन कस्सप बालस्स, दस्सनं नाभिकङ्खसि.

९२. अनयं नयति दुम्मेधो, अधुरायं नियुञ्जति;

दुन्नयो सेय्यसो होति, सम्मा वुत्तो पकुप्पति;

विनयं सो न जानाति, साधु तस्स अदस्सनं.

९३. एतस्मिं ते सुलपिते, पतिरूपे सुभासिते;

वरं कस्सप ते दम्मि, यं किञ्चि मनसिच्छसि.

९४. वरं चे मे अदो सक्क, सब्बभूतानमिस्सर;

धीरं पस्से सुणे धीरं, धीरेन सह संवसे;

धीरेनल्लापसल्लापं, तं करे तञ्च रोचये.

९५. किं नु ते अकरं धीरो, वद कस्सप कारणं;

केन कस्सप धीरस्स, दस्सनं अभिकङ्खसि.

९६. नयं नयति मेधावी, अधुरायं न युञ्जति;

सुनयो सेय्यसो होति, सम्मा वुत्तो न कुप्पति;

विनयं सो पजानाति, साधु तेन समागमो.

९७. एतस्मिं ते सुलपिते, पतिरूपे सुभासिते;

वरं कस्सप ते दम्मि, यं किञ्चि मनसिच्छसि.

९८. वरं चे मे अदो सक्क, सब्बभूतानमिस्सर;

ततो रत्या विवसाने [विवसने (सी. स्या. पी.)], सूरियुग्गमनं [सुरियस्सुग्गमनं (सी. स्या. पी.)] पति;

दिब्बा भक्खा पातुभवेय्युं, सीलवन्तो च याचका.

९९. ददतो मे [ददतो च मे (पी.)] न खीयेथ, दत्वा नानुतपेय्यहं;

ददं चित्तं पसादेय्यं, एतं सक्क वरं वरे.

१००. एतस्मिं ते सुलपिते, पतिरूपे सुभासिते;

वरं कस्सप ते दम्मि, यं किञ्चि मनसिच्छसि.

१०१. वरं चे मे अदो सक्क, सब्बभूतानमिस्सर;

न मं पुन उपेय्यासि, एतं सक्क वरं वरे.

१०२. बहूहि वतचरियाहि [वत्तचरियाहि (सी. स्या. क.)], नरा च अथ नारियो;

दस्सनं अभिकङ्खन्ति, किं नु मे दस्सने भयं.

१०३. तं तादिसं देववण्णं [देववण्णिं (पी.)], सब्बकामसमिद्धिनं;

दिस्वा तपो पमज्जेय्य [दिस्वा तपो पमज्जेय्यं (सी. स्या. पी.), दिस्वानहं पमज्जेय्यं (चरियापिटकट्ठकथा)], एतं ते दस्सने भयन्ति.

अकित्तिजातकं सत्तमं.