४७२. महापदुमजातकं (९)
१०६. नादट्ठा [नादिट्ठा (क. सी. स्या. क.)] परतो दोसं, अणुं थूलानि सब्बसो;
इस्सरो पणये दण्डं, सामं अप्पटिवेक्खिय.
१०७. यो च अप्पटिवेक्खित्वा, दण्डं कुब्बति खत्तियो;
सकण्टकं सो गिलति, जच्चन्धोव समक्खिकं.
१०८. अदण्डियं दण्डयति [दण्डियति (स्या. पी.)], दण्डियञ्च अदण्डियं [अदण्डिय (निय्य), न दण्डये (?)];
अन्धोव विसमं मग्गं, न जानाति समासमं.
१०९. यो च एतानि ठानानि, अणुं थूलानि सब्बसो;
सुदिट्ठमनुसासेय्य, स वे वोहरितु [वोहातु (पी.)] मरहति.
११०. नेकन्तमुदुना सक्का, एकन्ततिखिणेन वा;
अत्तं महन्ते [महत्ते (स्या. क.)] ठपेतुं [ठापेतुं (सी. स्या. पी.)], तस्मा उभयमाचरे.
१११. परिभूतो मुदु होति, अतितिक्खो च वेरवा;
एतञ्च उभयं ञत्वा, अनुमज्झं समाचरे.
११२. बहुम्पि रत्तो भासेय्य, दुट्ठोपि बहु भासति;
न इत्थिकारणा राज, पुत्तं घातेतुमरहसि.
११३. सब्बोव [सब्बो च (क. सी. पी.)] लोको एकतो [एकन्तो (सी. पी.)], इत्थी च अयमेकिका;
तेनाहं पटिपज्जिस्सं, गच्छथ पक्खिपथेव [पक्खिपेथ (स्या. अट्ठ.)] तं.
११४. अनेकताले नरके, गम्भीरे च सुदुत्तरे [गम्भीरे सुदुरुत्तरे (पी. क.)];
पातितो गिरिदुग्गस्मिं, केन त्वं तत्थ नामरि.
११५. नागो जातफणो तत्थ, थामवा गिरिसानुजो;
पच्चग्गहि मं भोगेहि, तेनाहं तत्थ नामरिं.
११६. एहि तं पटिनेस्सामि, राजपुत्त सकं घरं;
रज्जं कारेहि [कारेसि (सी.)] भद्दन्ते, किं अरञ्ञे करिस्ससि.
११७. यथा गिलित्वा बळिसं, उद्धरेय्य सलोहितं;
उद्धरित्वा सुखी अस्स, एवं [सुखं (पी. क.)] पस्सामि अत्तनं [अत्तनि (पी. क.), अत्तना (स्या.), एवं अहम्पि पुन सोत्थिभावप्पत्तं गिलितबळिसं पुरिसमिव अत्तानं पस्सामीति (अट्ठ. संवण्णना)].
११८. किं नु त्वं बळिसं ब्रूसि, किं त्वं ब्रूसि सलोहितं;
किं नु त्वं उब्भतं ब्रूसि, तं मे अक्खाहि पुच्छितो.
११९. कामाहं बळिसं ब्रूमि, हत्थिअस्सं सलोहितं;
चत्ताहं उब्भतं ब्रूमि, एवं जानाहि खत्तिय.
१२०. चिञ्चामाणविका माता, देवदत्तो च मे पिता;
आनन्दो पण्डितो नागो, सारिपुत्तो च देवता;
राजपुत्तो अहं आसिं [अहं तदा राजपुत्तो (सी. स्या. पी.)], एवं धारेथ जातकन्ति.
महापदुमजातकं नवमं.