४५३. महामङ्गलजातकं (१५)

१५५. किंसु नरो जप्पमधिच्चकाले, कं वा विज्जं कतमं वा सुतानं;

सो मच्चो अस्मिञ्च [अस्मिंव (पी.)] परम्हि लोके, कथं करो सोत्थानेन गुत्तो.

१५६. यस्स देवा पितरो च सब्बे, सरीसपा [सिरिंसपा (सी. स्या. पी.)] सब्बभूतानि चापि;

मेत्ताय निच्चं अपचितानि होन्ति, भूतेसु वे सोत्थानं तदाहु.

१५७. यो सब्बलोकस्स निवातवुत्ति, इत्थीपुमानं सहदारकानं;

खन्ता दुरुत्तानमप्पटिकूलवादी, अधिवासनं सोत्थानं तदाहु.

१५८. यो नावजानाति सहायमित्ते [सहायमत्ते (सी. पी.)], सिप्पेन कुल्याहि धनेन जच्चा;

रुचिपञ्ञो अत्थकाले मतीमा [मुतीमा (सी. पी.)], सहायेसु वे सोत्थानं तदाहु.

१५९. मित्तानि वे यस्स भवन्ति सन्तो, संविस्सत्था अविसंवादकस्स;

न मित्तदुब्भी संविभागी धनेन, मित्तेसु वे सोत्थानं तदाहु.

१६०. यस्स भरिया तुल्यवया समग्गा, अनुब्बता धम्मकामा पजाता [सजाता (क.)];

कोलिनिया सीलवती पतिब्बता, दारेसु वे सोत्थानं तदाहु.

१६१. यस्स राजा भूतपति [भूतपती (सी. स्या. पी.)] यसस्सी, जानाति सोचेय्यं परक्कमञ्च;

अद्वेज्झता सुहदयं ममन्ति, राजूसु वे सोत्थानं तदाहु.

१६२. अन्नञ्च पानञ्च ददाति सद्धो, मालञ्च गन्धञ्च विलेपनञ्च;

पसन्नचित्तो अनुमोदमानो, सग्गेसु वे सोत्थानं तदाहु.

१६३. यमरियधम्मेन पुनन्ति वुद्धा, आराधिता समचरियाय सन्तो;

बहुस्सुता इसयो सीलवन्तो, अरहन्तमज्झे सोत्थानं तदाहु.

१६४. एतानि खो सोत्थानानि लोके, विञ्ञुप्पसत्थानि सुखुद्रयानि [सुखिन्द्रियानि (पी.)];

तानीध सेवेथ नरो सपञ्ञो, न हि मङ्गले किञ्चनमत्थि सच्चन्ति.

महामङ्गलजातकं पन्नरसमं.