४५३. महामङ्गलजातकं (१५)
१५५. किंसु नरो जप्पमधिच्चकाले, कं वा विज्जं कतमं वा सुतानं;
सो मच्चो अस्मिञ्च [अस्मिंव (पी.)] परम्हि लोके, कथं करो सोत्थानेन गुत्तो.
१५६. यस्स देवा पितरो च सब्बे, सरीसपा [सिरिंसपा (सी. स्या. पी.)] सब्बभूतानि चापि;
मेत्ताय निच्चं अपचितानि होन्ति, भूतेसु वे सोत्थानं तदाहु.
१५७. यो सब्बलोकस्स निवातवुत्ति, इत्थीपुमानं सहदारकानं;
खन्ता दुरुत्तानमप्पटिकूलवादी, अधिवासनं सोत्थानं तदाहु.
१५८. यो नावजानाति सहायमित्ते [सहायमत्ते (सी. पी.)], सिप्पेन कुल्याहि धनेन जच्चा;
रुचिपञ्ञो अत्थकाले मतीमा [मुतीमा (सी. पी.)], सहायेसु वे सोत्थानं तदाहु.
१५९. मित्तानि वे यस्स भवन्ति सन्तो, संविस्सत्था अविसंवादकस्स;
न मित्तदुब्भी संविभागी धनेन, मित्तेसु वे सोत्थानं तदाहु.
१६०. यस्स भरिया तुल्यवया समग्गा, अनुब्बता धम्मकामा पजाता [सजाता (क.)];
कोलिनिया सीलवती पतिब्बता, दारेसु वे सोत्थानं तदाहु.
१६१. यस्स राजा भूतपति [भूतपती (सी. स्या. पी.)] यसस्सी, जानाति सोचेय्यं परक्कमञ्च;
अद्वेज्झता सुहदयं ममन्ति, राजूसु वे सोत्थानं तदाहु.
१६२. अन्नञ्च पानञ्च ददाति सद्धो, मालञ्च गन्धञ्च विलेपनञ्च;
पसन्नचित्तो अनुमोदमानो, सग्गेसु वे सोत्थानं तदाहु.
१६३. यमरियधम्मेन पुनन्ति वुद्धा, आराधिता समचरियाय सन्तो;
बहुस्सुता इसयो सीलवन्तो, अरहन्तमज्झे सोत्थानं तदाहु.
१६४. एतानि खो सोत्थानानि लोके, विञ्ञुप्पसत्थानि सुखुद्रयानि [सुखिन्द्रियानि (पी.)];
तानीध सेवेथ नरो सपञ्ञो, न हि मङ्गले किञ्चनमत्थि सच्चन्ति.
महामङ्गलजातकं पन्नरसमं.