९. अपायिम्हवग्गो

८१. अपायिम्ह अनच्चिम्ह, अगायिम्ह रुदिम्ह च;

विसञ्ञिकरणिं पित्वा [पीत्वा (सी. स्या. पी.)], दिट्ठा नाहुम्ह वानराति.

सुरापानजातकं पठमं.

८२. अतिक्कम्म रमणकं, सदामत्तञ्च दूभकं;

स्वासि पासाणमासीनो, यस्मा जीवं न मोक्खसीति.

मित्तविन्दकजातकं दुतियं.

८३. मित्तो हवे सत्तपदेन होति, सहायो पन द्वादसकेन होति;

मासड्ढमासेन च ञाति होति, ततुत्तरिं अत्तसमोपि होति;

सोहं कथं अत्तसुखस्स हेतु, चिरसन्थुतं [चिरसन्धवं (क.), चिरसत्थुनं (पी.)] काळकण्णिं जहेय्यन्ति.

कालकण्णिजातकं ततियं.

८४. आरोग्यमिच्छे परमञ्च लाभं, सीलञ्च वुद्धानुमतं सुतञ्च;

धम्मानुवत्ती च अलीनता च, अत्थस्स द्वारा पमुखा छळेतेति.

अत्थस्सद्वारजातकं चतुत्थं.

८५. आयतिं दोसं नाञ्ञाय, यो कामे पटिसेवति;

विपाकन्ते हनन्ति नं, किंपक्कमिव भक्खितन्ति.

किंपक्कजातकं पञ्चमं.

८६. सीलं किरेव कल्याणं, सीलं लोके अनुत्तरं;

पस्स घोरविसो नागो, सीलवाति न हञ्ञतीति.

सीलवीमंसकजातकं छट्ठं.

८७. यस्स मङ्गला समूहतासे [समूहता (सी. स्या. पी. सु. नि. ३६२], उप्पाता [उप्पादा (पी.)] सुपिना च लक्खणा च;

सो [स (सी. पी. क.)] मङ्गलदोसवीतिवत्तो, युगयोगाधिगतो न जातुमेतीति.

मङ्गलजातकं सत्तमं.

८८. कल्याणिमेव मुञ्चेय्य, न हि मुञ्चेय्य पापिकं;

मोक्खो कल्याणिया साधु, मुत्वा तप्पति पापिकन्ति.

सारम्भजातकं अट्ठमं.

८९. वाचाव किर ते आसि, सण्हा सखिलभाणिनो;

तिणमत्ते असज्जित्थो, नो च निक्खसतं हरन्ति.

कुहकजातकं नवमं.

९०. यो पुब्बे कतकल्याणो, कतत्थो नावबुज्झति;

पच्छा किच्चे समुप्पन्ने, कत्तारं नाधिगच्छतीति.

अकतञ्ञुजातकं दसमं.

अपायिम्हवग्गो नवमो.

तस्सुद्दानं –

अपायिम्ह च दूभकं सत्तपदं, छळद्वर च आयतिना च पुन;

अहिसीलव मङ्गलि पापिकस्सा, सतंनिक्ख कतत्थवरेन दसाति.