१५०. सञ्जीवजातकं

१५०. असन्तं यो पग्गण्हाति, असन्तं चूपसेवति;

तमेव घासं कुरुते, ब्यग्घो सञ्जीवको यथाति.

सञ्जीवजातकं दसमं.

ककण्टक [पापसेवन (क.)] वग्गो पन्नरसमो.

तस्सुद्दानं –

सुखमेधति दण्डवरो च पुन, लसि वालधि पञ्चमराधवरो;

समहोदधि कत्तिक बोन्दि पुन, चतुरङ्गुलब्यग्घवरेन दसाति.

(उपरिमो पण्णासको.) [( ) सीहळपोत्थकेयेव दिस्सति]

अथ वग्गुद्दानं –

अपण्णकं सीलवग्गकुरुङ्ग, कुलावकं अत्थकामेन पञ्चमं;

आसीसो इत्थिवरुणं अपायि, लित्तवग्गेन ते दस;

परोसतं हंचि कुसनाळि [हंसि सरिक्खं (सब्बत्थ)], असम्पदं ककण्टकवग्गो.

एकनिपातम्हिलङ्कतन्ति.

एककनिपातं निट्ठितं.