१३. कुसनाळिवग्गो

१२१. करे सरिक्खो अथ वापि सेट्ठो, निहीनको वापि करेय्य एको;

करेय्युमेते [करेय्युं ते (सी. पी.)] ब्यसने उत्तमत्थं, यथा अहं कुसनाळि रुचायन्ति.

कुसनाळिजातकं पठमं.

१२२. यसं लद्धान दुम्मेधो, अनत्थं चरति अत्तनो;

अत्तनो च परेसञ्च, हिंसाय पटिपज्जतीति.

दुम्मेधजातकं दुतियं.

१२३. असब्बत्थगामिं वाचं, बालो सब्बत्थ भासति;

नायं दधिं वेदि न [न वेदि (क.)] नङ्गलीसं, दधिप्पयं [दधिम्पयं (सी. पी.)] मञ्ञति नङ्गलीसन्ति.

नङ्गलीसजातकं ततियं.

१२४. वायमेथेव पुरिसो, न निब्बिन्देय्य पण्डितो;

वायामस्स फलं पस्स, भुत्ता अम्बा अनीतिहन्ति.

अम्बजातकं चतुत्थं.

१२५. बहुम्पि सो विकत्थेय्य, अञ्ञं जनपदं गतो;

अन्वागन्त्वान दूसेय्य, भुञ्ज भोगे कटाहकाति.

कटाहकजातकं पञ्चमं.

१२६. तदेवेकस्स [तथेवेकस्स (सी. स्या. पी. अट्ठ. मूलपाठो)] कल्याणं, तदेवेकस्स पापकं;

तस्मा सब्बं न कल्याणं, सब्बं वापि न पापकन्ति.

असिलक्खणजातकं छट्ठं.

१२७. ते देसा तानि वत्थूनि, अहञ्च वनगोचरो;

अनुविच्च खो तं गण्हेय्युं, पिव [पिप (सी. पी.)] खीरं कलण्डुकाति.

कलण्डुकजातकं सत्तमं.

१२८. यो वे धम्मं धजं [धम्मधजं (स्या. पी. क.)] कत्वा, निगूळ्हो पापमाचरे;

विस्सासयित्वा भूतानि, बिळारं नाम तं वतन्ति.

बिळारवतजातकं अट्ठमं.

१२९. नायं सिखा पुञ्ञहेतु, घासहेतु अयं सिखा;

नाङ्गुट्ठगणनं याति, अलं ते होतु अग्गिकाति.

अग्गिकभारद्वाजजातकं नवमं.

१३०. यथा वाचा च भुञ्जस्सु, यथा भुत्तञ्च ब्याहर;

उभयं ते न समेति, वाचा भुत्तञ्च कोसियेति.

कोसियजातकं दसमं.

कुसनाळिवग्गो [सरिक्खवग्गो (क.)] तेरसमो.

तस्सुद्दानं –

कुसनाळिसिरिव्हयनो च यसं, दधि मम्ब कटाहकपञ्चमको;

अथ पापक खीर बिळारवतं, सिखि कोसियसव्हयनेन दसाति.