१४. असम्पदानवग्गो

१३१. असम्पदानेनितरीतरस्स, बालस्स मित्तानि कली भवन्ति;

तस्मा हरामि भुसं अड्ढमानं, मा मे मित्ति जीयित्थ सस्सतायन्ति.

असम्पदानजातकं पठमं.

१३२. कुसलूपदेसे धितिया दळ्हाय च, अनिवत्तितत्ताभयभीरुताय [अवत्थितत्ताभयभीरुताय (सी. स्या. पी.)] च;

न रक्खसीनं वसमागमिम्हसे, स सोत्थिभावो महता भयेन मेति.

भीरुक [पञ्चगरुक (सी. पी.), पञ्चभीरुक (स्या.), अभयभीरुत§(?)] जातकं दुतियं.

१३३. खेमं यहिं तत्थ अरी उदीरितो [अरि उद्धरितो (क.)], दकस्स मज्झे जलते घतासनो;

न अज्ज वासो महिया महीरुहे, दिसा भजव्हो सरणाज्ज नो भयन्ति.

घतासनजातकं ततियं.

१३४. ये सञ्ञिनो तेपि दुग्गता, येपि असञ्ञिनो तेपि दुग्गता;

एतं उभयं विवज्जय, तं समापत्तिसुखं अनङ्गणन्ति.

झानसोधनजातकं चतुत्थं.

१३५. चन्दाभं सूरियाभञ्च, योध पञ्ञाय गाधति.

अवितक्केन झानेन, होति आभस्सरूपगोति.

चन्दाभजातकं पञ्चमं.

१३६. यं लद्धं तेन तुट्ठब्बं, अतिलोभो हि पापको;

हंसराजं गहेत्वान, सुवण्णा परिहायथाति.

सुवण्णहंसजातकं छट्ठं.

१३७. यत्थेको लभते बब्बु, दुतियो तत्थ जायति;

ततियो च चतुत्थो च, इदं ते बब्बुका बिलन्ति.

बब्बुजातकं सत्तमं.

१३८. किं ते जटाहि दुम्मेध, किं ते अजिनसाटिया;

अब्भन्तरं ते गहनं, बाहिरं परिमज्जसीति.

गोधजातकं अट्ठमं.

१३९. अक्खी भिन्ना पटो नट्ठो, सखिगेहे च भण्डनं;

उभतो पदुट्ठा कम्मन्ता [पदुट्ठकम्मन्तो (सी.), पदुट्ठो कम्मन्तो (पी.)], उदकम्हि थलम्हि चाति.

उभतोभट्ठजातकं नवमं.

१४०. निच्चं उब्बिग्गहदया, सब्बलोकविहेसका;

तस्मा नेसं वसा नत्थि, काकानम्हाक [काकानस्माक (सी. स्या. पी.)] ञातिनन्ति.

काकजातकं दसमं.

असम्पदानवग्गो चुद्दसमो.

तस्सुद्दानं –

इतरीतर रक्खसि खेमियो च, परोसतपञ्हेन आभस्सरो पुन;

अथ हंसवरुत्तमबब्बुजटं, पटनट्ठक काकवरेन दसाति.