४. अद्धासुत्तं

६३. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘तयोमे, भिक्खवे, अद्धा. कतमे तयो? अतीतो अद्धा, अनागतो अद्धा, पच्चुप्पन्नो अद्धा – इमे खो, भिक्खवे, तयो अद्धा’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘अक्खेय्यसञ्ञिनो सत्ता, अक्खेय्यस्मिं पतिट्ठिता;

अक्खेय्यं अपरिञ्ञाय, योगमायन्ति मच्चुनो.

‘‘अक्खेय्यञ्च परिञ्ञाय, अक्खातारं न मञ्ञति;

फुट्ठो विमोक्खो मनसा, सन्तिपदमनुत्तरं.

‘‘स वे [सचे (क.)] अक्खेय्यसम्पन्नो, सन्तो सन्तिपदे रतो;

सङ्खायसेवी धम्मट्ठो, सङ्ख्यं नोपेति वेदगू’’ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. चतुत्थं.