९. तण्हासुत्तं

५८. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘तिस्सो इमा, भिक्खवे, तण्हा. कतमा तिस्सो? कामतण्हा, भवतण्हा, विभवतण्हा – इमा खो, भिक्खवे, तिस्सो तण्हा’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘तण्हायोगेन संयुत्ता, रत्तचित्ता भवाभवे;

ते योगयुत्ता मारस्स, अयोगक्खेमिनो जना;

सत्ता गच्छन्ति संसारं, जातीमरणगामिनो.

‘‘ये च तण्हं पहन्त्वान, वीततण्हा [निक्कण्हा च (सी. क.)] भवाभवे;

ते वे [ते च (सी. पी. क.)] पारङ्गता [पारगता (क. सी. स्या.)] लोके, ये पत्ता आसवक्खय’’न्ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. नवमं.