१०. मारधेय्यसुत्तं

५९. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘तीहि, भिक्खवे, धम्मेहि समन्नागतो भिक्खु अतिक्कम्म मारधेय्यं आदिच्चोव विरोचति. कतमेहि तीहि? इध, भिक्खवे, भिक्खु असेखेन सीलक्खन्धेन समन्नागतो होति, असेखेन समाधिक्खन्धेन समन्नागतो होति, असेखेन पञ्ञाक्खन्धेन समन्नागतो होति – इमेहि खो, भिक्खवे, तीहि धम्मेहि समन्नागतो भिक्खु अतिक्कम्म मारधेय्यं आदिच्चोव विरोचती’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘सीलं समाधि पञ्ञा च, यस्स एते सुभाविता;

अतिक्कम्म मारधेय्यं, आदिच्चोव विरोचती’’ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. दसमं.

पठमो वग्गो निट्ठितो.

तस्सुद्दानं –

मूलधातु अथ वेदना दुवे, एसना च दुवे आसवा दुवे;

तण्हातो च अथ [तण्हातो अथ (स्या.)] मारधेय्यतो, वग्गमाहु पठमन्ति मुत्तमन्ति.