८. दुतियआसवसुत्तं

५७. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘तयोमे, भिक्खवे, आसवा. कतमे तयो? कामासवो, भवासवो, अविज्जासवो – इमे खो, भिक्खवे, तयो आसवा’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘यस्स कामासवो खीणो, अविज्जा च विराजिता;

भवासवो परिक्खीणो, विप्पमुत्तो निरूपधि;

धारेति अन्तिमं देहं, जेत्वा मारं सवाहिनि’’न्ति [सवाहनन्ति (बहूसु)].

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. अट्ठमं.