७. पठमआसवसुत्तं

५६. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘तयोमे, भिक्खवे, आसवा. कतमे तयो? कामासवो, भवासवो, अविज्जासवो – इमे खो, भिक्खवे, तयो आसवा’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘समाहितो सम्पजानो, सतो बुद्धस्स सावको;

आसवे च पजानाति, आसवानञ्च सम्भवं.

‘‘यत्थ चेता निरुज्झन्ति, मग्गञ्च खयगामिनं;

आसवानं खया भिक्खु, निच्छातो परिनिब्बुतो’’ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. सत्तमं.