६. दानसुत्तं

२६. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘एवञ्चे, भिक्खवे, सत्ता जानेय्युं दानसंविभागस्स विपाकं यथाहं जानामि, न अदत्वा भुञ्जेय्युं, न च नेसं मच्छेरमलं चित्तं परियादाय तिट्ठेय्य. योपि नेसं अस्स चरिमो आलोपो चरिमं कबळं, ततोपि न असंविभजित्वा भुञ्जेय्युं, सचे नेसं पटिग्गाहका अस्सु. यस्मा च खो, भिक्खवे, सत्ता न एवं जानन्ति दानसंविभागस्स विपाकं यथाहं जानामि, तस्मा अदत्वा भुञ्जन्ति, मच्छेरमलञ्च नेसं चित्तं परियादाय तिट्ठती’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘एवं चे सत्ता जानेय्युं, यथावुत्तं महेसिना;

विपाकं संविभागस्स, यथा होति महप्फलं.

‘‘विनेय्य मच्छेरमलं, विप्पसन्नेन चेतसा;

दज्जुं कालेन अरियेसु, यत्थ दिन्नं महप्फलं.

‘‘अन्नञ्च दत्वा [दत्वान (स्या.)] बहुनो, दक्खिणेय्येसु दक्खिणं;

इतो चुता मनुस्सत्ता, सग्गं गच्छन्ति दायका.

‘‘ते च सग्गगता [सग्गं गता (सी. पी. क.)] तत्थ, मोदन्ति कामकामिनो;

विपाकं संविभागस्स, अनुभोन्ति अमच्छरा’’ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. छट्ठं.