७. मेत्ताभावनासुत्तं

२७. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘यानि कानिचि, भिक्खवे, ओपधिकानि पुञ्ञकिरियवत्थूनि सब्बानि तानि मेत्ताय चेतोविमुत्तिया कलं नाग्घन्ति सोळसिं. मेत्तायेव तानि चेतोविमुत्ति अधिग्गहेत्वा भासते च तपते च विरोचति च.

‘‘सेय्यथापि, भिक्खवे, या काचि तारकरूपानं पभा सब्बा ता चन्दिया पभाय कलं नाग्घन्ति सोळसिं, चन्दपभायेव ता अधिग्गहेत्वा भासते च तपते च विरोचति च; एवमेव खो, भिक्खवे, यानि कानिचि ओपधिकानि पुञ्ञकिरियवत्थूनि सब्बानि तानि मेत्ताय चेतोविमुत्तिया कलं नाग्घन्ति सोळसिं, मेत्तायेव तानि चेतोविमुत्ति अधिग्गहेत्वा भासते च तपते च विरोचति च.

‘‘सेय्यथापि, भिक्खवे, वस्सानं पच्छिमे मासे सरदसमये विद्धे विगतवलाहके देवे [नभे (सी.)] आदिच्चो नभं अब्भुस्सक्कमानो [अब्भुग्गममानो (क. अट्ठ.)] सब्बं आकासगतं [आकासं (स्या.)] तमगतं अभिविहच्च [अभिहच्च (स्या.)] भासते च तपते च विरोचति च; एवमेव खो, भिक्खवे, यानि कानिचि ओपधिकानि पुञ्ञकिरियवत्थूनि सब्बानि तानि मेत्ताय चेतोविमुत्तिया कलं नाग्घन्ति सोळसिं, मेत्तायेव तानि चेतोविमुत्ति अधिग्गहेत्वा भासते च तपते च विरोचति च.

‘‘सेय्यथापि, भिक्खवे, रत्तिया पच्चूससमयं ओसधितारका भासते च तपते च विरोचति च; एवमेव खो, भिक्खवे, यानि कानिचि ओपधिकानि पुञ्ञकिरियवत्थूनि सब्बानि तानि मेत्ताय चेतोविमुत्तिया कलं नाग्घन्ति सोळसिं, मेत्तायेव तानि चेतोविमुत्ति अधिग्गहेत्वा भासते च तपते च विरोचति चा’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘यो च मेत्तं भावयति, अप्पमाणं पटिस्सतो;

तनू [तनु (सी.)] संयोजना होन्ति, पस्सतो उपधिक्खयं.

‘‘एकम्पि चे पाणमदुट्ठचित्तो, मेत्तायति कुसलो तेन होति;

सब्बे च पाणे मनसानुकम्पं, पहूतमरियो पकरोति पुञ्ञं.

‘‘ये [यो (सी.)] सत्तसण्डं पथविं विजित्वा, राजिसयो [राजीसयो (सी.)] यजमानानुपरियगा;

अस्समेधं पुरिसमेधं, सम्मापासं वाजपेय्यं निरग्गळं.

‘‘मेत्तस्स चित्तस्स सुभावितस्स, कलम्पि ते नानुभवन्ति सोळसिं;

चन्दप्पभा तारगणाव सब्बे.

‘‘यो न हन्ति न घातेति, न जिनाति न जापये;

मेत्तंसो सब्बभूतेसु, वेरं तस्स न केनची’’ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. सत्तमं.

ततियो वग्गो निट्ठितो.

तस्सुद्दानं –

चित्तं मेत्तं [झायी (सी. स्या.), झायि (पी. क.)] उभो अत्थे, पुञ्जं वेपुल्लपब्बतं;

सम्पजानमुसावादो, दानञ्च मेत्तभावना [मेत्तभावञ्च (सी. स्या. पी.), मेत्तवाचञ्च (क.)].

सत्तिमानि च [सत्तिमानिध (सी. क.)] सुत्तानि, पुरिमानि च वीसति;

एकधम्मेसु सुत्तन्ता, सत्तवीसतिसङ्गहाति.

एककनिपातो निट्ठितो.