५. मुसावादसुत्तं
२५. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –
‘‘एकधम्मं अतीतस्स, भिक्खवे, पुरिसपुग्गलस्स नाहं तस्स किञ्चि पापकम्मं अकरणीयन्ति वदामि. कतमं एकधम्मं? यदिदं [यथयिदं (सी. स्या. क.), यथायिदं (पी.)] भिक्खवे, सम्पजानमुसावादो’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –
‘‘एकधम्मं अतीतस्स, मुसावादिस्स जन्तुनो;
वितिण्णपरलोकस्स, नत्थि पापं अकारिय’’न्ति.
अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. पञ्चमं.