७. सब्बपरिञ्ञासुत्तं

७. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘सब्बं, भिक्खवे, अनभिजानं अपरिजानं तत्थ चित्तं अविराजयं अप्पजहं अभब्बो दुक्खक्खयाय. सब्बञ्च खो, भिक्खवे, अभिजानं परिजानं तत्थ चित्तं विराजयं पजहं भब्बो दुक्खक्खयाया’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘यो सब्बं सब्बतो ञत्वा, सब्बत्थेसु न रज्जति;

स वे सब्बपरिञ्ञा [सब्बं परिञ्ञा (स्या. पी.)] सो, सब्बदुक्खमुपच्चगा’’ति [सब्बं दुक्खं उपच्चगाति (स्या.), सब्बदुक्खं उपच्चगाति (पी. अट्ठ.)].

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. सत्तमं.