१. पठमवग्गो

१. लोभसुत्तं

१. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘एकधम्मं, भिक्खवे, पजहथ; अहं वो पाटिभोगो अनागामिताय. कतमं एकधम्मं? लोभं, भिक्खवे, एकधम्मं पजहथ; अहं वो पाटिभोगो अनागामिताया’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘येन लोभेन लुद्धासे, सत्ता गच्छन्ति दुग्गतिं;

तं लोभं सम्मदञ्ञाय, पजहन्ति विपस्सिनो;

पहाय न पुनायन्ति, इमं लोकं कुदाचन’’न्ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. पठमं.

२. दोससुत्तं

२. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘एकधम्मं, भिक्खवे, पजहथ; अहं वो पाटिभोगो अनागामिताय. कतमं एकधम्मं? दोसं, भिक्खवे, एकधम्मं पजहथ; अहं वो पाटिभोगो अनागामिताया’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘येन दोसेन दुट्ठासे, सत्ता गच्छन्ति दुग्गतिं;

तं दोसं सम्मदञ्ञाय, पजहन्ति विपस्सिनो;

पहाय न पुनायन्ति, इमं लोकं कुदाचन’’न्ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. दुतियं.

३. मोहसुत्तं

३. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘एकधम्मं, भिक्खवे, पजहथ; अहं वो पाटिभोगो अनागामिताय. कतमं एकधम्मं? मोहं, भिक्खवे, एकधम्मं पजहथ; अहं वो पाटिभोगो अनागामिताया’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘येन मोहेन मूळ्हासे, सत्ता गच्छन्ति दुग्गतिं;

तं मोहं सम्मदञ्ञाय, पजहन्ति विपस्सिनो;

पहाय न पुनायन्ति, इमं लोकं कुदाचन’’न्ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. ततियं.

४. कोधसुत्तं

४. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘एकधम्मं, भिक्खवे, पजहथ; अहं वो पाटिभोगो अनागामिताय. कतमं एकधम्मं? कोधं, भिक्खवे, एकधम्मं पजहथ; अहं वो पाटिभोगो अनागामिताया’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘येन कोधेन कुद्धासे, सत्ता गच्छन्ति दुग्गतिं;

तं कोधं सम्मदञ्ञाय, पजहन्ति विपस्सिनो;

पहाय न पुनायन्ति, इमं लोकं कुदाचन’’न्ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. चतुत्थं.

५. मक्खसुत्तं

५. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘एकधम्मं, भिक्खवे, पजहथ; अहं वो पाटिभोगो अनागामिताय. कतमं एकधम्मं? मक्खं, भिक्खवे, एकधम्मं पजहथ; अहं वो पाटिभोगो अनागामिताया’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘येन मक्खेन मक्खासे [मक्खितासे (स्या.)], सत्ता गच्छन्ति दुग्गतिं;

तं मक्खं सम्मदञ्ञाय, पजहन्ति विपस्सिनो;

पहाय न पुनायन्ति, इमं लोकं कुदाचन’’न्ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. पञ्चमं.

६. मानसुत्तं

६. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘एकधम्मं, भिक्खवे, पजहथ; अहं वो पाटिभोगो अनागामिताय. कतमं एकधम्मं? मानं, भिक्खवे, एकधम्मं पजहथ; अहं वो पाटिभोगो अनागामिताया’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘येन मानेन मत्तासे, सत्ता गच्छन्ति दुग्गतिं;

तं मानं सम्मदञ्ञाय, पजहन्ति विपस्सिनो;

पहाय न पुनायन्ति, इमं लोकं कुदाचन’’न्ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. छट्ठं.

७. सब्बपरिञ्ञासुत्तं

७. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘सब्बं, भिक्खवे, अनभिजानं अपरिजानं तत्थ चित्तं अविराजयं अप्पजहं अभब्बो दुक्खक्खयाय. सब्बञ्च खो, भिक्खवे, अभिजानं परिजानं तत्थ चित्तं विराजयं पजहं भब्बो दुक्खक्खयाया’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘यो सब्बं सब्बतो ञत्वा, सब्बत्थेसु न रज्जति;

स वे सब्बपरिञ्ञा [सब्बं परिञ्ञा (स्या. पी.)] सो, सब्बदुक्खमुपच्चगा’’ति [सब्बं दुक्खं उपच्चगाति (स्या.), सब्बदुक्खं उपच्चगाति (पी. अट्ठ.)].

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. सत्तमं.

८. मानपरिञ्ञासुत्तं

८. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘मानं, भिक्खवे, अनभिजानं अपरिजानं तत्थ चित्तं अविराजयं अप्पजहं अभब्बो दुक्खक्खयाय. मानञ्च खो, भिक्खवे, अभिजानं परिजानं तत्थ चित्तं विराजयं पजहं भब्बो दुक्खक्खयाया’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘मानुपेता अयं पजा, मानगन्था भवे रता;

मानं अपरिजानन्ता, आगन्तारो पुनब्भवं.

‘‘ये च मानं पहन्त्वान, विमुत्ता मानसङ्खये;

ते मानगन्थाभिभुनो, सब्बदुक्खमुपच्चगु’’न्ति [सब्बदुक्खं उपच्चगुन्ति (पी.), सब्बं दुक्खं उपच्चगुन्ति (अट्ठकथा)].

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. अट्ठमं.

९. लोभपरिञ्ञासुत्तं

९. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘लोभं, भिक्खवे, अनभिजानं अपरिजानं तत्थ चित्तं अविराजयं अप्पजहं अभब्बो दुक्खक्खयाय. लोभञ्च खो, भिक्खवे, अभिजानं परिजानं तत्थ चित्तं विराजयं पजहं भब्बो दुक्खक्खयाया’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘येन लोभेन लुद्धासे, सत्ता गच्छन्ति दुग्गतिं;

तं लोभं सम्मदञ्ञाय, पजहन्ति विपस्सिनो;

पहाय न पुनायन्ति, इमं लोकं कुदाचन’’न्ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. नवमं.

१०. दोसपरिञ्ञासुत्तं

१०. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘दोसं, भिक्खवे, अनभिजानं अपरिजानं तत्थ चित्तं अविराजयं अप्पजहं अभब्बो दुक्खक्खयाय. दोसञ्च खो, भिक्खवे, अभिजानं परिजानं तत्थ चित्तं विराजयं पजहं भब्बो दुक्खक्खयाया’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘येन दोसेन दुट्ठासे, सत्ता गच्छन्ति दुग्गतिं;

तं दोसं सम्मदञ्ञाय, पजहन्ति विपस्सिनो;

पहाय न पुनायन्ति, इमं लोकं कुदाचन’’न्ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. दसमं.

पठमो वग्गो निट्ठितो.

तस्सुद्दानं –

रागदोसा अथ मोहो, कोधमक्खा मानं सब्बं;

मानतो रागदोसा पुन द्वे, पकासिता वग्गमाहु पठमन्ति.