८. मानपरिञ्ञासुत्तं

८. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘मानं, भिक्खवे, अनभिजानं अपरिजानं तत्थ चित्तं अविराजयं अप्पजहं अभब्बो दुक्खक्खयाय. मानञ्च खो, भिक्खवे, अभिजानं परिजानं तत्थ चित्तं विराजयं पजहं भब्बो दुक्खक्खयाया’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘मानुपेता अयं पजा, मानगन्था भवे रता;

मानं अपरिजानन्ता, आगन्तारो पुनब्भवं.

‘‘ये च मानं पहन्त्वान, विमुत्ता मानसङ्खये;

ते मानगन्थाभिभुनो, सब्बदुक्खमुपच्चगु’’न्ति [सब्बदुक्खं उपच्चगुन्ति (पी.), सब्बं दुक्खं उपच्चगुन्ति (अट्ठकथा)].

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. अट्ठमं.