९. वट्टपोतकचरिया

७२. ‘‘पुनापरं यदा होमि, मगधे वट्टपोतको;

अजातपक्खो तरुणो, मंसपेसि कुलावके.

७३. ‘‘मुखतुण्डकेनाहरित्वा [मुखतुण्डेनाहरित्वा (सी.)], माता पोसयती ममं;

तस्सा फस्सेन जीवामि, नत्थि मे कायिकं बलं.

७४. ‘‘संवच्छरे गिम्हसमये, दवडाहो [वनदाहो (क.)] पदिप्पति;

उपगच्छति अम्हाकं, पावको कण्हवत्तनी.

७५. ‘‘धमधमा इतिएवं, सद्दायन्तो महासिखी;

अनुपुब्बेन झापेन्तो, अग्गि मममुपागमि.

७६. ‘‘अग्गिवेगभयातीता, तसिता मातापिता मम;

कुलावके मं छड्डेत्वा, अत्तानं परिमोचयुं.

७७. ‘‘पादे पक्खे पजहामि, नत्थि मे कायिकं बलं;

सोहं अगतिको तत्थ, एवं चिन्तेसहं तदा.

७८. ‘‘‘येसाहं उपधावेय्यं, भीतो तसितवेधितो;

ते मं ओहाय पक्कन्ता, कथं मे अज्ज कातवे.

७९. ‘‘‘अत्थि लोके सीलगुणो, सच्चं सोचेय्यनुद्दया;

तेन सच्चेन काहामि, सच्चकिरियमुत्तमं.

८०. ‘‘‘आवेज्जेत्वा धम्मबलं, सरित्वा पुब्बके जिने;

सच्चबलमवस्साय, सच्चकिरियमकासहं.

८१. ‘‘‘सन्ति पक्खा अपतना, सन्ति पादा अवञ्चना;

मातापिता च निक्खन्ता, जातवेद पटिक्कम’.

८२. ‘‘सहसच्चे कते मय्हं, महापज्जलितो सिखी;

वज्जेसि सोळसकरीसानि, उदकं पत्वा यथा सिखी;

सच्चेन मे समो नत्थि, एसा मे सच्चपारमी’’ति.

वट्टपोतकचरियं नवमं.