३. कुरुराजचरिया

२०. ‘‘पुनापरं यदा होमि, इन्दपत्थे [इन्दपत्ते (सी. क.)] पुरुत्तमे;

राजा धनञ्चयो नाम, कुसले दसहुपागतो.

२१. ‘‘कलिङ्गरट्ठविसया, ब्राह्मणा उपगञ्छु मं;

आयाचुं मं हत्थिनागं, धञ्ञं मङ्गलसम्मतं.

२२. ‘‘‘अवुट्ठिको जनपदो, दुब्भिक्खो छातको महा;

ददाहि पवरं नागं, नीलं अञ्जनसव्हयं.

२३. ‘‘‘न मे याचकमनुप्पत्ते, पटिक्खेपो अनुच्छवो;

मा मे भिज्जि समादानं, दस्सामि विपुलं गजं’.

२४. ‘‘नागं गहेत्वा सोण्डाय, भिङ्गारे [भिङ्कारे (सी.)] रतनामये;

जलं हत्थे आकिरित्वा, ब्राह्मणानं अदं गजं.

२५. ‘‘तस्स नागे पदिन्नम्हि, अमच्चा एतदब्रवुं;

‘किं नु तुय्हं वरं नागं, याचकानं पदस्ससि.

२६. ‘‘‘धञ्ञं मङ्गलसम्पन्नं, सङ्गामविजयुत्तमं;

तस्मिं नागे पदिन्नम्हि, किं ते रज्जं करिस्सति.

२७. ‘‘‘रज्जम्पि मे ददे सब्बं, सरीरं दज्जमत्तनो;

सब्बञ्ञुतं पियं मय्हं, तस्मा नागं अदासह’’’न्ति.

कुरुराजचरियं ततियं.