४. महासुदस्सनचरिया

२८. ‘‘कुसावतिम्हि नगरे, यदा आसिं महीपति;

महासुदस्सनो नाम, चक्कवत्ती महब्बलो.

२९. ‘‘तत्थाहं दिवसे तिक्खत्तुं, घोसापेमि तहिं तहिं;

‘को किं इच्छति पत्थेति, कस्स किं दीयतू धनं.

३०. ‘‘‘को छातको को तसितो, को मालं को विलेपनं;

नानारत्तानि वत्थानि, को नग्गो परिदहिस्सति.

३१. ‘‘‘को पथे छत्तमादेति, कोपाहना मुदू सुभा’;

इति सायञ्च पातो च, घोसापेमि तहिं तहिं.

३२. ‘‘न तं दससु ठानेसु, नपि ठानसतेसु वा;

अनेकसतठानेसु, पटियत्तं याचके धनं.

३३. ‘‘दिवा वा यदि वा रत्तिं, यदि एति वनिब्बको;

लद्धा यदिच्छकं भोगं, पूरहत्थोव गच्छति.

३४. ‘‘एवरूपं महादानं, अदासिं यावजीविकं;

नपाहं देस्सं धनं दम्मि, नपि नत्थि निचयो मयि.

३५. ‘‘यथापि आतुरो नाम, रोगतो परिमुत्तिया;

धनेन वेज्जं तप्पेत्वा, रोगतो परिमुच्चति.

३६. ‘‘तथेवाहं जानमानो, परिपूरेतुमसेसतो;

ऊनमनं पूरयितुं, देमि दानं वनिब्बके;

निरालयो अपच्चासो, सम्बोधिमनुपत्तिया’’ति.

महासुदस्सनचरियं चतुत्थं.