४. महासुदस्सनचरिया
२८. ‘‘कुसावतिम्हि नगरे, यदा आसिं महीपति;
महासुदस्सनो नाम, चक्कवत्ती महब्बलो.
२९. ‘‘तत्थाहं दिवसे तिक्खत्तुं, घोसापेमि तहिं तहिं;
‘को किं इच्छति पत्थेति, कस्स किं दीयतू धनं.
३०. ‘‘‘को छातको को तसितो, को मालं को विलेपनं;
नानारत्तानि वत्थानि, को नग्गो परिदहिस्सति.
३१. ‘‘‘को पथे छत्तमादेति, कोपाहना मुदू सुभा’;
इति सायञ्च पातो च, घोसापेमि तहिं तहिं.
३२. ‘‘न तं दससु ठानेसु, नपि ठानसतेसु वा;
अनेकसतठानेसु, पटियत्तं याचके धनं.
३३. ‘‘दिवा वा यदि वा रत्तिं, यदि एति वनिब्बको;
लद्धा यदिच्छकं भोगं, पूरहत्थोव गच्छति.
३४. ‘‘एवरूपं महादानं, अदासिं यावजीविकं;
नपाहं देस्सं धनं दम्मि, नपि नत्थि निचयो मयि.
३५. ‘‘यथापि आतुरो नाम, रोगतो परिमुत्तिया;
धनेन वेज्जं तप्पेत्वा, रोगतो परिमुच्चति.
३६. ‘‘तथेवाहं जानमानो, परिपूरेतुमसेसतो;
ऊनमनं पूरयितुं, देमि दानं वनिब्बके;
निरालयो अपच्चासो, सम्बोधिमनुपत्तिया’’ति.
महासुदस्सनचरियं चतुत्थं.