१. अकित्तिचरिया
१. ‘‘कप्पे च सतसहस्से, चतुरो च असङ्खिये;
एत्थन्तरे यं चरितं, सब्बं तं बोधिपाचनं.
२. ‘‘अतीतकप्पे चरितं, ठपयित्वा भवाभवे;
इमम्हि कप्पे चरितं, पवक्खिस्सं सुणोहि मे.
३. ‘‘यदा अहं ब्रहारञ्ञे, सुञ्ञे विपिनकानने;
अज्झोगाहेत्वा [अज्झोगहेत्वा (सी. स्या.)] विहरामि, अकित्ति नाम तापसो.
४. ‘‘तदा मं तपतेजेन, सन्तत्तो तिदिवाभिभू;
धारेन्तो ब्राह्मणवण्णं, भिक्खाय मं उपागमि.
५. ‘‘पवना आभतं पण्णं, अतेलञ्च अलोणिकं;
मम द्वारे ठितं दिस्वा, सकटाहेन आकिरिं.
६. ‘‘तस्स दत्वानहं पण्णं, निक्कुज्जित्वान भाजनं;
पुनेसनं जहित्वान, पाविसिं पण्णसालकं.
७. ‘‘दुतियम्पि ततियम्पि, उपगञ्छि ममन्तिकं;
अकम्पितो अनोलग्गो, एवमेवमदासहं.
८. ‘‘न मे तप्पच्चया अत्थि, सरीरस्मिं विवण्णियं;
पीतिसुखेन रतिया, वीतिनामेमि तं दिवं.
९. ‘‘यदि मासम्पि द्वेमासं, दक्खिणेय्यं वरं लभे;
अकम्पितो अनोलीनो, ददेय्यं दानमुत्तमं.
१०. ‘‘न तस्स दानं ददमानो, यसं लाभञ्च पत्थयिं;
सब्बञ्ञुतं पत्थयानो, तानि कम्मानि आचरि’’न्ति.
अकित्तिचरियं पठमं.