६. तिणसन्थरदायकत्थेरअपदानं

२२. ‘‘हिमवन्तस्साविदूरे, महाजातस्सरो अहु;

सतपत्तेहि सञ्छन्नो, नानासकुणमालयो.

२३. ‘‘तम्हि न्हत्वा च पित्वा [पीत्वा (सी. स्या.)] च, अविदूरे वसामहं;

अद्दसं समणानग्गं, गच्छन्तं अनिलञ्जसे.

२४. ‘‘मम सङ्कप्पमञ्ञाय, सत्था लोके अनुत्तरो;

अब्भतो ओरुहित्वान, भूमियंठासि तावदे.

२५. ‘‘विसाणेन [लायनेन (स्या.)] तिणं गय्ह, निसीदनमदासहं;

निसीदि भगवा तत्थ, तिस्सो लोकग्गनायको.

२६. ‘‘सकं चित्तं पसादेत्वा, अवन्दि लोकनायकं;

पटिकुटिको [उक्कुटिको (स्या. क.)] अपसक्किं, निज्झायन्तो महामुनिं.

२७. ‘‘तेन चित्तप्पसादेन, निम्मानं उपपज्जहं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, सन्थरस्स इदं फलं.

२८. ‘‘इतो दुतियके कप्पे, मिग [मित्त (स्या.)] सम्मतखत्तियो;

सत्तरतनसम्पन्नो, चक्कवत्ती महब्बलो.

२९. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा तिणसन्थरदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

तिणसन्थरदायकत्थेरस्सापदानं छट्ठं.