९. पदुमत्थेरअपदानं

६७. ‘‘चतुसच्चं पकासेन्तो, वरधम्मप्पवत्तको;

वस्सते [वस्सेति (?)] अमतं वुट्ठिं, निब्बापेन्तो महाजनं.

६८. ‘‘सधजं [सदण्डं (सी.)] पदुमं गय्ह, अड्ढकोसे ठितो अहं;

पदुमुत्तरमुनिस्स, पहट्ठो उक्खिपिमम्बरे.

६९. ‘‘आगच्छन्ते च पदुमे, अब्भुतो आसि तावदे;

मम सङ्कप्पमञ्ञाय, पग्गण्हि वदतं वरो.

७०. ‘‘करसेट्ठेन पग्गय्ह, जलजं पुप्फमुत्तमं;

भिक्खुसङ्घे ठितो सत्था, इमा गाथा अभासथ.

७१. ‘‘‘येनिदं पदुमं खित्तं, सब्बञ्ञुम्हि विनायके [सब्बञ्ञुतमनायके (स्या. क.)];

तमहं कित्तयिस्सामि, सुणाथ मम भासतो.

७२. ‘‘‘तिंसकप्पानि देविन्दो, देवरज्जं करिस्सति;

पथब्या रज्जं सत्तसतं, वसुधं आवसिस्सति.

७३. ‘‘‘तत्थ पत्तं गणेत्वान, चक्कवत्ती भविस्सति;

आकासतो पुप्फवुट्ठि, अभिवस्सिस्सती तदा.

७४. ‘‘‘कप्पसतसहस्सम्हि, ओक्काककुलसम्भवो;

गोतमो नाम नामेन, सत्था लोके भविस्सति.

७५. ‘‘‘तस्स धम्मेसु दायादो, ओरसो धम्मनिम्मितो;

सब्बासवे परिञ्ञाय, निब्बायिस्सतिनासवो’.

७६. ‘‘निक्खमित्वान कुच्छिम्हा, सम्पजानो पतिस्सतो;

जातिया पञ्चवस्सोहं, अरहत्तं अपापुणिं.

७७. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा पदुमो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

पदुमत्थेरस्सापदानं नवमं.