५. ओपवय्हत्थेरअपदानं

३३. ‘‘पदुमुत्तरबुद्धस्स, आजानीयमदासहं;

निय्यादेत्वान सम्बुद्धे [सम्बुद्धं (सी. क.)], अगमासिं सकं घरं.

३४. ‘‘देवलो नाम नामेन, सत्थुनो अग्गसावको;

वरधम्मस्स दायादो, आगच्छि मम सन्तिकं.

३५. ‘‘सपत्तभारो भगवा, आजानेय्यो न कप्पति;

तव सङ्कप्पमञ्ञाय, अधिवासेसि चक्खुमा.

३६. ‘‘अग्घापेत्वा वातजवं, सिन्धवं सीघवाहनं;

पदुमुत्तरबुद्धस्स, खमनीयमदासहं.

३७. ‘‘यं यं योनुपपज्जामि, देवत्तं अथ मानुसं [देवे च मानुसे भवे (सी. क.)];

खमनीयं वातजवं, चित्तं निब्बत्तते [आजानीया वातजवा, वित्ति निब्बत्तरे (स्या.), खमनीया वातजवा, चित्ता निब्बत्तरे (सी.)] मम.

३८. ‘‘लाभं तेसं सुलद्धंव, ये लभन्तुपसम्पदं;

पुनपि पयिरुपासेय्यं, बुद्धो लोके सचे भवे.

३९. ‘‘अट्ठवीसतिक्खत्तुंहं, राजा आसिं महब्बलो;

चातुरन्तो विजितावी, जम्बुसण्डस्स [जम्बुदीपस्स (स्या.), जम्बुमण्डस्स (क.)] जम्बुइस्सरो.

४०. ‘‘इदं पच्छिमकं मय्हं, चरिमो वत्तते भवो;

पत्तोस्मि अचलं ठानं, हित्वा जयपराजयं.

४१. ‘‘चतुतिंससहस्सम्हि, महातेजोसि खत्तियो;

सतरतनसम्पन्नो, चक्कवत्ती महब्बलो.

४२. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा ओपवय्हो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

ओपवय्हत्थेरस्सापदानं पञ्चमं.