६. सपरिवारासनत्थेरअपदानं

४३. ‘‘पदुमुत्तरबुद्धस्स, पिण्डपातं अदासहं;

गन्त्वा किलिट्ठकं ठानं [तं भोजनट्ठानं (सी.)], मल्लिकाहि परिक्खितं [परिक्खिपिं (सी.)].

४४. ‘‘तम्हासनम्हि आसीनो, बुद्धो लोकग्गनायको;

अकित्तयि पिण्डपातं, उजुभूतो समाहितो.

४५. ‘‘यथापि भद्दके खेत्ते, बीजं अप्पम्पि रोपितं;

सम्मा धारं पवेच्छन्ते, फलं तोसेति कस्सकं.

४६. ‘‘तथेवायं पिण्डपातो, सुखेत्ते रोपितो तया;

भवे निब्बत्तमानम्हि, फलं ते [निब्बत्तमानं हि, फलतो (सी.)] तोसयिस्सति [तप्पयिस्सति (क.)].

४७. ‘‘इदं वत्वान सम्बुद्धो, जलजुत्तमनामको;

पिण्डपातं गहेत्वान, पक्कामि उत्तरामुखो.

४८. ‘‘संवुतो पातिमोक्खस्मिं, इन्द्रियेसु च पञ्चसु;

पविवेकमनुयुत्तो, विहरामि अनासवो.

४९. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सपरिवारासनो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

सपरिवारासनत्थेरस्सापदानं छट्ठं.