४. गन्धोदकियत्थेरअपदानं

२५. ‘‘पदुमुत्तरबुद्धस्स, महाबोधिमहो अहु;

विचित्तं घटमादाय, गन्धोदकमदासहं.

२६. ‘‘न्हानकाले च बोधिया, महामेघो पवस्सथ;

निन्नादो च महा आसि, असनिया फलन्तिया.

२७. ‘‘तेनेवासनिवेगेन, तत्थ कालङ्कतो [कालकतो (सी. स्या.)] अहं [अहुं (सी.)];

देवलोके ठितो सन्तो, इमा गाथा अभासहं.

२८. ‘‘‘अहो बुद्धो अहो धम्मो, अहो नो सत्थुसम्पदा;

कळेवरं [कलेबरं (सी.)] मे पतितं, देवलोके रमामहं.

२९. ‘‘‘उब्बिद्धं भवनं मय्हं, सतभूमं समुग्गतं;

कञ्ञासतसहस्सानि, परिवारेन्ति मं सदा.

३०. ‘‘‘आबाधा मे न विज्जन्ति, सोको मय्हं न विज्जति;

परिळाहं न पस्सामि, पुञ्ञकम्मस्सिदं फलं.

३१. ‘‘‘अट्ठवीसे कप्पसते, राजा संवसितो अहुं;

सत्तरतनसम्पन्नो, चक्कवत्ती महब्बलो’.

३२. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा गन्धोदकियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

गन्धोदकियत्थेरस्सापदानं चतुत्थं.