९. सिवकत्थेरअपदानं

११७. ‘‘एसनाय चरन्तस्स, विपस्सिस्स महेसिनो;

रित्तकं पत्तं दिस्वान, कुम्मासं पूरयिं अहं.

११८. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं भिक्खमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, कुम्मासस्स इदं फलं.

११९. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

१२०. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

१२१. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सिवकत्थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

सिवकत्थेरस्सापदानं नवमं.