१०. उपवानत्थेरअपदानं

१२२. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बधम्मान पारगू;

जलित्वा अग्गिक्खन्धोव, सम्बुद्धो परिनिब्बुतो.

१२३. ‘‘महाजना समागम्म, पूजयित्वा तथागतं;

चितं कत्वान सुगतं, सरीरं अभिरोपयुं.

१२४. ‘‘सरीरकिच्चं कत्वान, धातुं तत्थ समानयुं;

सदेवमनुस्सा सब्बे, बुद्धथूपं अकंसु ते.

१२५. ‘‘पठमा कञ्चनमया, दुतिया च मणिमया;

ततिया रूपियमया, चतुत्थी फलिकामया.

१२६. ‘‘तत्थ पञ्चमिका चेव [तत्थ पञ्चमिका चेति (सी.)], लोहितङ्कमया अहु;

छट्ठा मसारगल्लस्स, सब्बं रतनमयूपरि.

१२७. ‘‘जङ्घा मणिमया आसि, वेदिका रतनामया;

सब्बसोण्णमयो थूपो, उद्धं योजनमुग्गतो.

१२८. ‘‘देवा तत्थ समागन्त्वा, एकतो मन्तयुं तदा;

‘मयम्पि थूपं कस्साम, लोकनाथस्स तादिनो.

१२९. ‘‘‘धातु आवेणिका नत्थि, सरीरं एकपिण्डितं;

इमम्हि बुद्धथूपम्हि, कस्साम कञ्चुकं मयं’.

१३०. ‘‘देवा सत्तहि रत्नेहि, अञ्ञं वड्ढेसुं योजनं;

थूपो द्वियोजनुब्बेधो, तिमिरं ब्यपहन्ति सो.

१३१. ‘‘नागा तत्थ समागन्त्वा, एकतो मन्तयुं तदा;

‘मनुस्सा चेव देवा च, बुद्धथूपं अकंसु ते.

१३२. ‘‘‘मा नो पमत्ता अस्सुम्ह, अप्पमत्ता सदेवका;

मयम्पि थूपं कस्साम, लोकनाथस्स तादिनो’.

१३३. ‘‘इन्दनीलं महानीलं, अथो जोतिरसं मणिं;

एकतो सन्निपातेत्वा, बुद्धथूपं अछादयुं.

१३४. ‘‘सब्बं मणिमयं आसि, यावता [तावता (क.)] बुद्धचेतियं;

तियोजनसमुब्बेधं, आलोककरणं तदा.

१३५. ‘‘गरुळा च समागन्त्वा, एकतो मन्तयुं तदा;

‘मनुस्सा देवनागा च, बुद्धपूजं अकंसु ते.

१३६. ‘‘‘मा नो पमत्ता अस्सुम्ह, अप्पमत्ता सदेवका;

मयम्पि थूपं कस्साम, लोकनाथस्स तादिनो’.

१३७. ‘‘सब्बं मणिमयं थूपं, अकरुं ते च कञ्चुकं;

योजनं तेपि वड्ढेसुं, आयतं बुद्धचेतियं.

१३८. ‘‘चतुयोजनमुब्बेधो, बुद्धथूपो विरोचति;

ओभासेति दिसा सब्बा, सतरंसीव उग्गतो.

१३९. ‘‘कुम्भण्डा च समागन्त्वा, एकतो मन्तयुं तदा;

‘मनुस्सा चेव देवा च, नागा च गरुळा तथा.

१४०. ‘‘‘पच्चेकं बुद्धसेट्ठस्स, अकंसु थूपमुत्तमं;

मा नो पमत्ता अस्सुम्ह, अप्पमत्ता सदेवका.

१४१. ‘‘‘मयम्पि थूपं कस्साम, लोकनाथस्स तादिनो;

रतनेहि छादेस्साम, आयतं बुद्धचेतियं’.

१४२. ‘‘योजनं तेपि वड्ढेसुं, आयतं बुद्धचेतियं;

पञ्चयोजनमुब्बेधो, थूपो ओभासते तदा.

१४३. ‘‘यक्खा तत्थ समागन्त्वा, एकतो मन्तयुं तदा;

‘मनुस्सा देवनागा च, गरुळा च कुम्भण्डका.

१४४. ‘‘‘पच्चेकं बुद्धसेट्ठस्स, अकंसु थूपमुत्तमं;

मा नो पमत्ता अस्सुम्ह, अप्पमत्ता सदेवका.

१४५. ‘‘‘मयम्पि थूपं कस्साम, लोकनाथस्स तादिनो;

फलिका छादयिस्साम, आयतं बुद्धचेतियं’.

१४६. ‘‘योजनं तेपि वड्ढेसुं, आयतं बुद्धचेतियं;

छयोजनिकमुब्बेधो, थूपो ओभासते तदा.

१४७. ‘‘गन्धब्बा च समागन्त्वा, एकतो मन्तयुं तदा;

‘मनुजा देवता नागा, कुम्भण्डा गरुळा तथा [कुम्भण्डा च यक्खा तथा (सी.)].

१४८. ‘‘‘सब्बे अकंसु बुद्धथूपं, मयमेत्थ अकारका;

मयम्पि थूपं कस्साम, लोकनाथस्स तादिनो’.

१४९. ‘‘वेदियो सत्त कत्वान, धजं छत्तं अकंसु ते;

सब्बसोण्णमयं थूपं, गन्धब्बा कारयुं तदा.

१५०. ‘‘सत्तयोजनमुब्बेधो, थूपो ओभासते तदा;

रत्तिन्दिवा न ञायन्ति, आलोको होति सब्बदा.

१५१. ‘‘अभिभोन्ति न तस्साभा, चन्दसूरा सतारका;

समन्ता योजनसते, पदीपोपि न पज्जलि.

१५२. ‘‘तेन कालेन ये केचि, थूपं पूजेन्ति मानुसा;

न ते थूपं आरुहन्ति, अम्बरे उक्खिपन्ति ते.

१५३. ‘‘देवेहि ठपितो यक्खो, अभिसम्मतनामको;

धजं वा पुप्फदामं वा, अभिरोपेति उत्तरिं.

१५४. ‘‘न ते पस्सन्ति तं यक्खं, दामं पस्सन्ति गच्छतो;

एवं पस्सित्वा गच्छन्ता, सब्बे गच्छन्ति सुग्गतिं.

१५५. ‘‘विरुद्धा ये पावचने, पसन्ना ये च सासने;

पाटिहीरं दट्ठुकामा, थूपं पूजेन्ति मानुसा.

१५६. ‘‘नगरे हंसवतिया, अहोसिं भतको तदा;

आमोदितं जनं दिस्वा, एवं चिन्तेसहं तदा.

१५७. ‘‘‘उळारो भगवा नेसो, यस्स धातुघरे दिसं;

इमा च जनता तुट्ठा, कारं कुब्बं न तप्परे.

१५८. ‘‘‘अहम्पि कारं कस्सामि, लोकनाथस्स तादिनो;

तस्स धम्मेसु दायादो, भविस्सामि अनागते’.

१५९. ‘‘सुधोतं रजकेनाहं, उत्तरेय्यं पटं मम;

वेळग्गे आलग्गेत्वान, धजं उक्खिपिमम्बरे.

१६०. ‘‘अभिसम्मतको गय्ह, अम्बरे हासि मे धजं;

वातेरितं धजं दिस्वा, भिय्यो हासं जनेसहं.

१६१. ‘‘तत्थ चित्तं पसादेत्वा, समणं उपसङ्कमिं;

तं भिक्खुं अभिवादेत्वा, विपाकं पुच्छहं धजे.

१६२. ‘‘सो मे कथेसि आनन्दी, पीतिसञ्जननं मम;

‘तस्स धजस्स विपाकं, अनुभोस्ससि सब्बदा.

१६३. ‘‘‘हत्थिअस्सरथापत्ती, सेना च चतुरङ्गिनी;

परिवारेस्सन्ति तं निच्चं, धजदानस्सिदं फलं.

१६४. ‘‘‘सट्ठितुरियसहस्सानि, भेरियो समलङ्कता;

परिवारेस्सन्ति तं निच्चं, धजदानस्सिदं फलं.

१६५. ‘‘‘छळसीतिसहस्सानि, नारियो समलङ्कता;

विचित्तवत्थाभरणा, आमुक्कमणिकुण्डला.

१६६. ‘‘‘आळारपम्हा हसुला, सुसञ्ञा [सुत्थना (सी.) अप. थेर २.४८.१९ मणिपूजकत्थेरापदानेपि] तनुमज्झिमा;

परिवारेस्सन्ति तं निच्चं, धजदानस्सिदं फलं.

१६७. ‘‘‘तिंसकप्पसहस्सानि, देवलोके रमिस्ससि;

असीतिक्खत्तुं देविन्दो, देवरज्जं करिस्ससि.

१६८. ‘‘‘सहस्सक्खत्तुं राजा च, चक्कवत्ती भविस्सति;

पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं.

१६९. ‘‘‘कप्पसतसहस्सम्हि, ओक्काककुलसम्भवो;

गोतमो नाम गोत्तेन, सत्था लोके भविस्सति.

१७०. ‘‘‘देवलोका चवित्वान, सुक्कमूलेन चोदितो;

पुञ्ञकम्मेन सञ्ञुत्तो, ब्रह्मबन्धु भविस्ससि.

१७१. ‘‘‘असीतिकोटिं छड्डेत्वा, दासे कम्मकरे बहू;

गोतमस्स भगवतो, सासने पब्बजिस्ससि.

१७२. ‘‘‘आराधयित्वा सम्बुद्धं, गोतमं सक्यपुङ्गवं;

उपवानोति नामेन, हेस्ससि सत्थु सावको’.

१७३. ‘‘सतसहस्से कतं कम्मं, फलं दस्सेसि मे इध;

सुमुत्तो सरवेगोव, किलेसे झापयिं [किलेसा झापिता (सी.)] मम.

१७४. ‘‘चक्कवत्तिस्स सन्तस्स, चातुद्दीपिस्सरस्स मे;

तीणि योजनानि सामन्ता, उस्सीयन्ति धजा सदा.

१७५. ‘‘सतसहस्सितो कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, धजदानस्सिदं फलं.

१७६. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

१७७. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

१७८. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा उपवानत्थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

उपवानत्थेरस्सापदानं दसमं.