५. नन्दकत्थेरअपदानं

१४३. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बधम्मेसु चक्खुमा;

इतो सतसहस्सम्हि, कप्पे उप्पज्जि नायको.

१४४. ‘‘हिताय सब्बसत्तानं, सुखाय वदतं वरो;

अत्थाय पुरिसाजञ्ञो, पटिपन्नो सदेवके.

१४५. ‘‘यसग्गपत्तो सिरिमा, कित्तिवण्णभतो [कित्तिवण्ण भटो (स्या. क.)] जिनो;

पूजितो सब्बलोकस्स, दिसा सब्बासु विस्सुतो.

१४६. ‘‘उत्तिण्णविचिकिच्छो सो, वीतिवत्तकथंकथो;

परिपुण्णमनसङ्कप्पो, पत्तो सम्बोधिमुत्तमं.

१४७. ‘‘अनुप्पन्नस्स मग्गस्स, उप्पादेता नरुत्तमो;

अनक्खातञ्च अक्खासि, असञ्जातञ्च सञ्जनी.

१४८. ‘‘मग्गञ्ञू मग्गविदू [सो मग्गविदू (सी. पी.)] च, मग्गक्खायी नरासभो;

मग्गस्स कुसलो सत्था, सारथीनं वरुत्तमो [नरुत्तमो (स्या.)].

१४९. ‘‘तदा महाकारुणिको, धम्मं देसेसि नायको;

निमुग्गे कामपङ्कम्हि [मोहपङ्कम्हि (सी. स्या.), मोहमग्गम्हि (पी.)], समुद्धरति पाणिने.

१५०. ‘‘भिक्खुनीनं ओवदने, सावकं सेट्ठसम्मतं;

वण्णयं एतदग्गम्हि, पञ्ञपेसि महामुनि.

१५१. ‘‘तं सुत्वाहं पमुदितो, निमन्तेत्वा तथागतं;

भोजयित्वा ससङ्घं तं, पत्थयिं ठानमुत्तमं.

१५२. ‘‘तदा पमुदितो नाथो, मं अवोच महाइसि;

‘सुखी भवस्सु दीघावु [दीघायु (सी. स्या.)], लच्छसे तं मनोरथं.

१५३. ‘‘‘सतसहस्सितो कप्पे, ओक्काककुलसम्भवो;

गोतमो नाम गोत्तेन, सत्था लोके भविस्सति.

१५४. ‘‘‘तस्स धम्मेसु दायादो, ओरसो धम्मनिम्मितो;

नन्दको नाम नामेन, हेस्सति सत्थु सावको’.

१५५. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसूपगो अहं.

१५६. ‘‘पच्छिमे च भवे दानि, जातो सेट्ठिकुले अहं;

सावत्थियं पुरे वरे, इद्धे फीते महद्धने.

१५७. ‘‘पुरप्पवेसे सुगतं, दिस्वा विम्हितमानसो;

जेतारामपटिग्गाहे, पब्बजिं अनगारियं.

१५८. ‘‘नचिरेनेव कालेन, अरहत्तमपापुणिं;

ततोहं तिण्णसंसारो, सासितो सब्बदस्सिना.

१५९. ‘‘भिक्खुनीनं धम्मकथं, पटिपुच्छाकरिं अहं;

सासिता ता मया सब्बा, अभविंसु अनासवा.

१६०. ‘‘सतानि पञ्चनूनानि, तदा तुट्ठो महाहितो;

भिक्खुनीनं ओवदतं, अग्गट्ठाने ठपेसि मं.

१६१. ‘‘सतसहस्से कतं कम्मं, फलं दस्सेसि मे इध;

सुमुत्तो सरवेगोव, किलेसे झापयिं मम.

१६२. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

१६३. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

१६४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा नन्दको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

नन्दकत्थेरस्सापदानं पञ्चमं.