५५. भद्दियवग्गो

१. लकुण्डभद्दियत्थेरअपदानं

१. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बधम्मेसु चक्खुमा;

इतो सतसहस्सम्हि, कप्पे उप्पज्जि नायको.

२. ‘‘तदाहं हंसवतियं, सेट्ठिपुत्तो महद्धनो;

जङ्घाविहारं विचरं, सङ्घारामं अगच्छहं.

३. ‘‘तदा सो लोकपज्जोतो, धम्मं देसेसि नायको;

मञ्जुस्सरानं पवरं, सावकं अभिकित्तयि.

४. ‘‘तं सुत्वा मुदितो हुत्वा, कारं कत्वा महेसिनो;

वन्दित्वा सत्थुनो पादे, तं ठानमभिपत्थयिं.

५. ‘‘तदा बुद्धो वियाकासि, सङ्घमज्झे विनायको;

‘अनागतम्हि अद्धाने, लच्छसे तं मनोरथं.

६. ‘‘‘सतसहस्सितो कप्पे, ओक्काककुलसम्भवो;

गोतमो नाम गोत्तेन, सत्था लोके भविस्सति.

७. ‘‘‘तस्स धम्मेसु दायादो, ओरसो धम्मनिम्मितो;

भद्दियो नाम नामेन, हेस्सति सत्थु सावको’.

८. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

९. ‘‘द्वेनवुते इतो कप्पे, फुस्सो उप्पज्जि नायको;

दुरासदो दुप्पसहो, सब्बलोकुत्तमो जिनो.

१०. ‘‘चरणेन च सम्पन्नो, ब्रहा उजु पतापवा;

हितेसी सब्बसत्तानं [सब्बपाणीनं (सी.)], बहुं मोचेसि बन्धना.

११. ‘‘नन्दारामवने तस्स, अहोसिं फुस्सकोकिलो [पुस्सकोकिलो (सी. स्या.)];

गन्धकुटिसमासन्ने, अम्बरुक्खे वसामहं.

१२. ‘‘तदा पिण्डाय गच्छन्तं, दक्खिणेय्यं जिनुत्तमं;

दिस्वा चित्तं पसादेत्वा, मञ्जुनाभिनिकूजहं [मञ्जुनादेन कूजहं (सी. पी.)].

१३. ‘‘राजुय्यानं तदा गन्त्वा, सुपक्कं कनकत्तचं;

अम्बपिण्डं गहेत्वान, सम्बुद्धस्सोपनामयिं.

१४. ‘‘तदा मे चित्तमञ्ञाय, महाकारुणिको जिनो;

उपट्ठाकस्स हत्थतो, पत्तं पग्गण्हि नायको.

१५. ‘‘अदासिं हट्ठचित्तोहं [तुट्ठचित्तोहं (सी.)], अम्बपिण्डं महामुने;

पत्ते पक्खिप्प पक्खेहि, पञ्जलिं [पक्खेहञ्जलिं (सी.)] कत्वान मञ्जुना.

१६. ‘‘सरेन रजनीयेन, सवनीयेन वग्गुना;

वस्सन्तो बुद्धपूजत्थं, नीळं [निद्दं (स्या. पी.)] गन्त्वा निपज्जहं.

१७. ‘‘तदा मुदितचित्तं मं, बुद्धपेमगतासयं;

सकुणग्घि उपागन्त्वा, घातयी दुट्ठमानसो.

१८. ‘‘ततो चुतोहं तुसिते, अनुभोत्वा महासुखं;

मनुस्सयोनिमागच्छिं, तस्स कम्मस्स वाहसा.

१९. ‘‘इमम्हि भद्दके कप्पे, ब्रह्मबन्धु महायसो;

कस्सपो नाम गोत्तेन, उप्पज्जि वदतं वरो.

२०. ‘‘सासनं जोतयित्वा सो, अभिभुय्य कुतित्थिये;

विनयित्वान वेनेय्ये, निब्बुतो सो ससावको.

२१. ‘‘निब्बुते तम्हि लोकग्गे, पसन्ना जनता बहू;

पूजनत्थाय बुद्धस्स, थूपं कुब्बन्ति सत्थुनो.

२२. ‘‘‘सत्तयोजनिकं थूपं, सत्तरतनभूसितं;

करिस्साम महेसिस्स’, इच्चेवं मन्तयन्ति ते.

२३. ‘‘किकिनो कासिराजस्स, तदा सेनाय नायको;

हुत्वाहं अप्पमाणस्स, पमाणं चेतिये वदिं.

२४. ‘‘तदा ते मम वाक्येन, चेतियं योजनुग्गतं;

अकंसु नरवीरस्स, नानारतनभूसितं.

२५. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

२६. ‘‘पच्छिमे च भवे दानि, जातो सेट्ठिकुले अहं;

सावत्थियं पुरवरे, इद्धे फीते महद्धने.

२७. ‘‘पुरप्पवेसे सुगतं, दिस्वा विम्हितमानसो;

पब्बजित्वान न चिरं, अरहत्तमपापुणिं.

२८. ‘‘चेतियस्स पमाणं यं, अकरिं तेन कम्मुना;

लकुण्डकसरीरोहं, जातो परिभवारहो.

२९. ‘‘सरेन मधुरेनाहं, पूजित्वा इसिसत्तमं;

मञ्जुस्सरानं भिक्खूनं, अग्गत्तमनुपापुणिं.

३०. ‘‘फलदानेन बुद्धस्स, गुणानुस्सरणेन च;

सामञ्ञफलसम्पन्नो, विहरामि अनासवो.

३१. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं, भवा सब्बे समूहता;

नागोव बन्धनं छेत्वा, विहरामि अनासवो.

३२. ‘‘स्वागतं वत मे आसि, बुद्धसेट्ठस्स सन्तिके;

तिस्सो विज्जा अनुप्पत्ता, कतं बुद्धस्स सासनं.

३३. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;

छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा लकुण्डभद्दियो थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

लकुण्डभद्दियत्थेरस्सापदानं पठमं.

२. कङ्खारेवतत्थेरअपदानं

३४. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बधम्मेसु चक्खुमा;

इतो सतसहस्सम्हि, कप्पे उप्पज्जि नायको.

३५. ‘‘सीहहनु ब्रह्मगिरो, हंसदुन्दुभिनिस्सनो [हंसदुन्दुभिनिस्सरो (सी.) … निस्सवनो (पी.) … सावनो (स्या.)];

नागविक्कन्तगमनो, चन्दसूरादिकप्पभो.

३६. ‘‘महामती महावीरो, महाझायी महाबलो [महागति (स्या.), महाहितो (पी.)];

महाकारुणिको नाथो, महातमपनूदनो [महातमविधंसनो (स्या.), महातमनिसूदनो (पी.)].

३७. ‘‘स कदाचि तिलोकग्गो, वेनेय्यं विनयं बहुं [वेनेय्ये विनियं बहू (सी.)];

धम्मं देसेसि सम्बुद्धो, सत्तासयविदू मुनि.

३८. ‘‘झायिं झानरतं वीरं, उपसन्तं अनाविलं;

वण्णयन्तो परिसतिं, तोसेसि [तोसेति (स्या. पी. क.)] जनतं जिनो.

३९. ‘‘तदाहं हंसवतियं, ब्राह्मणो वेदपारगू;

धम्मं सुत्वान मुदितो, तं ठानमभिपत्थयिं.

४०. ‘‘तदा जिनो वियाकासि, सङ्घमज्झे विनायको;

‘मुदितो होहि त्वं ब्रह्मे, लच्छसे तं मनोरथं.

४१. ‘‘‘सतसहस्सितो कप्पे, ओक्काककुलसम्भवो;

गोतमो नाम गोत्तेन, सत्था लोके भविस्सति.

४२. ‘‘‘तस्स धम्मेसु दायादो, ओरसो धम्मनिम्मितो;

रेवतो नाम नामेन, हेस्सति सत्थु सावको’.

४३. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

४४. ‘‘पच्छिमे च भवे दानि, जातोहं कोलिये पुरे;

खत्तिये कुलसम्पन्ने, इद्धे फीते महद्धने.

४५. ‘‘यदा कपिलवत्थुस्मिं, बुद्धो धम्ममदेसयि;

तदा पसन्नो सुगते, पब्बजिं अनगारियं.

४६. ‘‘कङ्खा मे बहुला आसि, कप्पाकप्पे तहिं तहिं;

सब्बं तं विनयी बुद्धो, देसेत्वा धम्ममुत्तमं.

४७. ‘‘ततोहं तिण्णसंसारो, सदा झानसुखे रतो;

विहरामि तदा बुद्धो, मं दिस्वा एतदब्रवि.

४८. ‘‘‘या काचि कङ्खा इध वा हुरं वा, सकवेदिया वा परवेदिया वा;

ये झायिनो ता पजहन्ति सब्बा, आतापिनो ब्रह्मचरियं चरन्ता’.

४९. ‘‘सतसहस्से कतं कम्मं, फलं दस्सेसि मे इध;

सुमुत्तो सरवेगोव किलेसे झापयिं मम.

५०. ‘‘ततो झानरतं दिस्वा, बुद्धो लोकन्तगू मुनि;

झायीनं भिक्खूनं अग्गो, पञ्ञापेति महामति.

५१. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

५२. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

५३. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा कङ्खारेवतो थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

कङ्खारेवतत्थेरस्सापदानं दुतियं.

३. सीवलित्थेरअपदानं

५४. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बधम्मेसु चक्खुमा;

इतो सतसहस्सम्हि, कप्पे उप्पज्जि नायको.

५५. ‘‘सीलं तस्स असङ्खेय्यं, समाधि वजिरूपमो;

असङ्खेय्यं ञाणवरं, विमुत्ति च अनोपमा.

५६. ‘‘मनुजामरनागानं, ब्रह्मानञ्च समागमे;

समणब्राह्मणाकिण्णे, धम्मं देसेसि नायको.

५७. ‘‘ससावकं महालाभिं, पुञ्ञवन्तं जुतिन्धरं;

ठपेसि एतदग्गम्हि, परिसासु विसारदो.

५८. ‘‘तदाहं खत्तियो आसिं, नगरे हंससव्हये;

सुत्वा जिनस्स तं वाक्यं, सावकस्स गुणं बहुं.

५९. ‘‘निमन्तयित्वा सत्ताहं, भोजयित्वा ससावकं;

महादानं ददित्वान, तं ठानमभिपत्थयिं.

६०. ‘‘तदा मं विनतं पादे, दिस्वान पुरिसासभो;

सरेन महता वीरो [सुस्सरेन महावीरो (सी. पी.)], इदं वचनमब्रवि.

६१. ‘‘‘ततो जिनस्स वचनं, सोतुकामा महाजना;

देवदानवगन्धब्बा, ब्रह्मानो च महिद्धिका’.

६२. ‘‘समणब्राह्मणा चेव, नमस्सिंसु कतञ्जली;

‘नमो ते पुरिसाजञ्ञ, नमो ते पुरिसुत्तम.

६३. ‘‘‘खत्तियेन महादानं, दिन्नं सत्ताहिकम्पि वो [सत्तहिकं मि वो (सी.), सत्तहिकाधिकं (स्या.), सत्तहिकं विभो (पी.)];

सोतुकामा फलं तस्स, ब्याकरोहि महामुने’.

६४. ‘‘ततो अवोच भगवा, ‘सुणाथ मम भासितं;

अप्पमेय्यम्हि बुद्धम्हि, ससङ्घम्हि पतिट्ठिता [संघम्हि सुप्पतिट्ठिता (सी. पी.)].

६५. ‘‘‘दक्खिणा ताय [दक्खिणादाय (स्या. पी.)] को वत्ता, अप्पमेय्यफला हि सा;

अपि चे स महाभोगो, ठानं पत्थेति उत्तमं.

६६. ‘‘‘लाभी विपुललाभानं, यथा भिक्खु सुदस्सनो;

तथाहम्पि भवेय्यन्ति, लच्छसे तं अनागते.

६७. ‘‘‘सतसहस्सितो कप्पे, ओक्काककुलसम्भवो;

गोतमो नाम गोत्तेन, सत्था लोके भविस्सति.

६८. ‘‘‘तस्स धम्मेसु दायादो, ओरसो धम्मनिम्मितो;

सीवलि नाम नामेन, हेस्सति सत्थु सावको’.

६९. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसूपगो अहं.

७०. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, विपस्सी लोकनायको;

उप्पज्जि चारुदस्सनो, सब्बधम्मविपस्सको.

७१. ‘‘तदाहं बन्धुमतियं, कुलस्सञ्ञतरस्स च;

दयितो पस्सितो चेव, आसिं कम्मन्तवावटो [कम्मन्तब्यावटो (सी. स्या. क.)].

७२. ‘‘तदा अञ्ञतरो पूगो, विपस्सिस्स महेसिनो;