२. कङ्खारेवतत्थेरअपदानं

३४. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बधम्मेसु चक्खुमा;

इतो सतसहस्सम्हि, कप्पे उप्पज्जि नायको.

३५. ‘‘सीहहनु ब्रह्मगिरो, हंसदुन्दुभिनिस्सनो [हंसदुन्दुभिनिस्सरो (सी.) … निस्सवनो (पी.) … सावनो (स्या.)];

नागविक्कन्तगमनो, चन्दसूरादिकप्पभो.

३६. ‘‘महामती महावीरो, महाझायी महाबलो [महागति (स्या.), महाहितो (पी.)];

महाकारुणिको नाथो, महातमपनूदनो [महातमविधंसनो (स्या.), महातमनिसूदनो (पी.)].

३७. ‘‘स कदाचि तिलोकग्गो, वेनेय्यं विनयं बहुं [वेनेय्ये विनियं बहू (सी.)];

धम्मं देसेसि सम्बुद्धो, सत्तासयविदू मुनि.

३८. ‘‘झायिं झानरतं वीरं, उपसन्तं अनाविलं;

वण्णयन्तो परिसतिं, तोसेसि [तोसेति (स्या. पी. क.)] जनतं जिनो.

३९. ‘‘तदाहं हंसवतियं, ब्राह्मणो वेदपारगू;

धम्मं सुत्वान मुदितो, तं ठानमभिपत्थयिं.

४०. ‘‘तदा जिनो वियाकासि, सङ्घमज्झे विनायको;

‘मुदितो होहि त्वं ब्रह्मे, लच्छसे तं मनोरथं.

४१. ‘‘‘सतसहस्सितो कप्पे, ओक्काककुलसम्भवो;

गोतमो नाम गोत्तेन, सत्था लोके भविस्सति.

४२. ‘‘‘तस्स धम्मेसु दायादो, ओरसो धम्मनिम्मितो;

रेवतो नाम नामेन, हेस्सति सत्थु सावको’.

४३. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

४४. ‘‘पच्छिमे च भवे दानि, जातोहं कोलिये पुरे;

खत्तिये कुलसम्पन्ने, इद्धे फीते महद्धने.

४५. ‘‘यदा कपिलवत्थुस्मिं, बुद्धो धम्ममदेसयि;

तदा पसन्नो सुगते, पब्बजिं अनगारियं.

४६. ‘‘कङ्खा मे बहुला आसि, कप्पाकप्पे तहिं तहिं;

सब्बं तं विनयी बुद्धो, देसेत्वा धम्ममुत्तमं.

४७. ‘‘ततोहं तिण्णसंसारो, सदा झानसुखे रतो;

विहरामि तदा बुद्धो, मं दिस्वा एतदब्रवि.

४८. ‘‘‘या काचि कङ्खा इध वा हुरं वा, सकवेदिया वा परवेदिया वा;

ये झायिनो ता पजहन्ति सब्बा, आतापिनो ब्रह्मचरियं चरन्ता’.

४९. ‘‘सतसहस्से कतं कम्मं, फलं दस्सेसि मे इध;

सुमुत्तो सरवेगोव किलेसे झापयिं मम.

५०. ‘‘ततो झानरतं दिस्वा, बुद्धो लोकन्तगू मुनि;

झायीनं भिक्खूनं अग्गो, पञ्ञापेति महामति.

५१. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

५२. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

५३. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा कङ्खारेवतो थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

कङ्खारेवतत्थेरस्सापदानं दुतियं.