१. लकुण्डभद्दियत्थेरअपदानं

१. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बधम्मेसु चक्खुमा;

इतो सतसहस्सम्हि, कप्पे उप्पज्जि नायको.

२. ‘‘तदाहं हंसवतियं, सेट्ठिपुत्तो महद्धनो;

जङ्घाविहारं विचरं, सङ्घारामं अगच्छहं.

३. ‘‘तदा सो लोकपज्जोतो, धम्मं देसेसि नायको;

मञ्जुस्सरानं पवरं, सावकं अभिकित्तयि.

४. ‘‘तं सुत्वा मुदितो हुत्वा, कारं कत्वा महेसिनो;

वन्दित्वा सत्थुनो पादे, तं ठानमभिपत्थयिं.

५. ‘‘तदा बुद्धो वियाकासि, सङ्घमज्झे विनायको;

‘अनागतम्हि अद्धाने, लच्छसे तं मनोरथं.

६. ‘‘‘सतसहस्सितो कप्पे, ओक्काककुलसम्भवो;

गोतमो नाम गोत्तेन, सत्था लोके भविस्सति.

७. ‘‘‘तस्स धम्मेसु दायादो, ओरसो धम्मनिम्मितो;

भद्दियो नाम नामेन, हेस्सति सत्थु सावको’.

८. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

९. ‘‘द्वेनवुते इतो कप्पे, फुस्सो उप्पज्जि नायको;

दुरासदो दुप्पसहो, सब्बलोकुत्तमो जिनो.

१०. ‘‘चरणेन च सम्पन्नो, ब्रहा उजु पतापवा;

हितेसी सब्बसत्तानं [सब्बपाणीनं (सी.)], बहुं मोचेसि बन्धना.

११. ‘‘नन्दारामवने तस्स, अहोसिं फुस्सकोकिलो [पुस्सकोकिलो (सी. स्या.)];

गन्धकुटिसमासन्ने, अम्बरुक्खे वसामहं.

१२. ‘‘तदा पिण्डाय गच्छन्तं, दक्खिणेय्यं जिनुत्तमं;

दिस्वा चित्तं पसादेत्वा, मञ्जुनाभिनिकूजहं [मञ्जुनादेन कूजहं (सी. पी.)].

१३. ‘‘राजुय्यानं तदा गन्त्वा, सुपक्कं कनकत्तचं;

अम्बपिण्डं गहेत्वान, सम्बुद्धस्सोपनामयिं.

१४. ‘‘तदा मे चित्तमञ्ञाय, महाकारुणिको जिनो;

उपट्ठाकस्स हत्थतो, पत्तं पग्गण्हि नायको.

१५. ‘‘अदासिं हट्ठचित्तोहं [तुट्ठचित्तोहं (सी.)], अम्बपिण्डं महामुने;

पत्ते पक्खिप्प पक्खेहि, पञ्जलिं [पक्खेहञ्जलिं (सी.)] कत्वान मञ्जुना.

१६. ‘‘सरेन रजनीयेन, सवनीयेन वग्गुना;

वस्सन्तो बुद्धपूजत्थं, नीळं [निद्दं (स्या. पी.)] गन्त्वा निपज्जहं.

१७. ‘‘तदा मुदितचित्तं मं, बुद्धपेमगतासयं;

सकुणग्घि उपागन्त्वा, घातयी दुट्ठमानसो.

१८. ‘‘ततो चुतोहं तुसिते, अनुभोत्वा महासुखं;

मनुस्सयोनिमागच्छिं, तस्स कम्मस्स वाहसा.

१९. ‘‘इमम्हि भद्दके कप्पे, ब्रह्मबन्धु महायसो;

कस्सपो नाम गोत्तेन, उप्पज्जि वदतं वरो.

२०. ‘‘सासनं जोतयित्वा सो, अभिभुय्य कुतित्थिये;

विनयित्वान वेनेय्ये, निब्बुतो सो ससावको.

२१. ‘‘निब्बुते तम्हि लोकग्गे, पसन्ना जनता बहू;

पूजनत्थाय बुद्धस्स, थूपं कुब्बन्ति सत्थुनो.

२२. ‘‘‘सत्तयोजनिकं थूपं, सत्तरतनभूसितं;

करिस्साम महेसिस्स’, इच्चेवं मन्तयन्ति ते.

२३. ‘‘किकिनो कासिराजस्स, तदा सेनाय नायको;

हुत्वाहं अप्पमाणस्स, पमाणं चेतिये वदिं.

२४. ‘‘तदा ते मम वाक्येन, चेतियं योजनुग्गतं;

अकंसु नरवीरस्स, नानारतनभूसितं.

२५. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

२६. ‘‘पच्छिमे च भवे दानि, जातो सेट्ठिकुले अहं;

सावत्थियं पुरवरे, इद्धे फीते महद्धने.

२७. ‘‘पुरप्पवेसे सुगतं, दिस्वा विम्हितमानसो;

पब्बजित्वान न चिरं, अरहत्तमपापुणिं.

२८. ‘‘चेतियस्स पमाणं यं, अकरिं तेन कम्मुना;

लकुण्डकसरीरोहं, जातो परिभवारहो.

२९. ‘‘सरेन मधुरेनाहं, पूजित्वा इसिसत्तमं;

मञ्जुस्सरानं भिक्खूनं, अग्गत्तमनुपापुणिं.

३०. ‘‘फलदानेन बुद्धस्स, गुणानुस्सरणेन च;

सामञ्ञफलसम्पन्नो, विहरामि अनासवो.

३१. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं, भवा सब्बे समूहता;

नागोव बन्धनं छेत्वा, विहरामि अनासवो.

३२. ‘‘स्वागतं वत मे आसि, बुद्धसेट्ठस्स सन्तिके;

तिस्सो विज्जा अनुप्पत्ता, कतं बुद्धस्स सासनं.

३३. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;

छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा लकुण्डभद्दियो थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

लकुण्डभद्दियत्थेरस्सापदानं पठमं.