८. उरुवेळकस्सपत्थेरअपदानं

२५१. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बलोकविदू मुनि;

इतो सतसहस्सम्हि, कप्पे उप्पज्जि चक्खुमा.

२५२. ‘‘ओवादको विञ्ञापको, तारको सब्बपाणिनं;

देसनाकुसलो बुद्धो, तारेसि जनतं बहुं.

२५३. ‘‘अनुकम्पको कारुणिको, हितेसी सब्बपाणिनं;

सम्पत्ते तित्थिये सब्बे, पञ्चसीले पतिट्ठपि.

२५४. ‘‘एवं निराकुलं आसि, सुञ्ञतं तित्थियेहि च;

विचित्तं अरहन्तेहि, वसीभूतेहि तादिभि.

२५५. ‘‘रतनानट्ठपञ्ञासं, उग्गतो सो महामुनि;

कञ्चनग्घियसङ्कासो, बात्तिंसवरलक्खणो.

२५६. ‘‘वस्ससतसहस्सानि, आयु विज्जति तावदे;

तावता तिट्ठमानो सो, तारेसि जनतं बहुं.

२५७. ‘‘तदाहं हंसवतिया, ब्राह्मणो साधुसम्मतो;

उपेच्च लोकपज्जोतं, अस्सोसिं धम्मदेसनं.

२५८. ‘‘तदा महापरिसतिं, महापरिससावकं;

ठपेन्तं एतदग्गम्हि, सुत्वान मुदितो अहं.

२५९. ‘‘महता परिवारेन, निमन्तेत्वा महाजिनं;

ब्राह्मणानं सहस्सेन, सहदानमदासहं.

२६०. ‘‘महादानं ददित्वान, अभिवादिय नायकं;

एकमन्तं ठितो हट्ठो, इदं वचनमब्रविं.

२६१. ‘‘‘तयि सद्धाय मे वीर, अधिकारगुणेन च;

परिसा महती होतु, निब्बत्तस्स तहिं तहिं’.

२६२. ‘‘तदा अवोच परिसं, गजगज्जितसुस्सरो;

करवीकरुतो सत्था, ‘एतं पस्सथ ब्राह्मणं.

२६३. ‘‘‘हेमवण्णं महाबाहुं, कमलाननलोचनं;

उदग्गतनुजं हट्ठं, सद्धवन्तं गुणे मम.

२६४. ‘‘‘एस पत्थयते ठानं [पत्थयि तं ठानं (स्या.)], सीहघोसस्स भिक्खुनो;

अनागतम्हि अद्धाने, लच्छसे तं मनोरथं.

२६५. ‘‘‘सतसहस्सितो कप्पे, ओक्काककुलसम्भवो;

गोतमो नाम गोत्तेन, सत्था लोके भविस्सति.

२६६. ‘‘‘तस्स धम्मेसु दायादो, ओरसो धम्मनिम्मितो;

कस्सपो नाम गोत्तेन, हेस्सति सत्थु सावको’.

२६७. ‘‘इतो द्वेनवुते कप्पे, अहु सत्था अनुत्तरो;

अनूपमो असदिसो, फुस्सो लोकग्गनायको.

२६८. ‘‘सो च सब्बं तमं हन्त्वा, विजटेत्वा महाजटं;

वस्सते अमतं वुट्ठिं, तप्पयन्तो सदेवकं.

२६९. ‘‘तदा हि बाराणसियं, राजा पच्चा अहुम्हसे;

भातरोम्ह तयो सब्बे, संविसट्ठाव राजिनो.

२७०. ‘‘वीरङ्गरूपा बलिनो, सङ्गामे अपराजिता;

तदा कुपितपच्चन्तो [कुप्पति पच्चन्तो (क.)], अम्हे आह महीपति.

२७१. ‘‘‘एथ गन्त्वान पच्चन्तं, सोधेत्वा अट्टवीबलं;

खेमं विजिरितं कत्वा, पुन देथाति भासथ’.

२७२. ‘‘ततो मयं अवोचुम्ह, यदि देय्यासि नायकं;

उपट्ठानाय अम्हाकं, साधयिस्साम वो ततो.

२७३. ‘‘ततो मयं लद्धवरा, भूमिपालेन पेसिता;

निक्खित्तसत्थं पच्चन्तं, कत्वा पुनरुपच्च तं.

२७४. ‘‘याचित्वा सत्थुपट्ठानं, राजानं लोकनायकं;

मुनिवीरं लभित्वान, यावजीवं यजिम्ह तं.

२७५. ‘‘महग्घानि च वत्थानि, पणीतानि रसानि च;

सेनासनानि रम्मानि, भेसज्जानि हितानि च.

२७६. ‘‘दत्वा ससङ्घमुनिनो [ससंघस्स मुने (सी. पी.)], धम्मेनुप्पादितानि नो;

सीलवन्तो कारुणिका, भावनायुत्तमानसा.

२७७. ‘‘सद्धा परिचरित्वान, मेत्तचित्तेन नायकं;

निब्बुते तम्हि लोकग्गे, पूजं कत्वा यथाबलं.

२७८. ‘‘ततो चुता सन्तुसितं [तावतिंसं (स्या.)], गता तत्थ महासुखं;

अनुभूता मयं सब्बे, बुद्धपूजायिदं फलं.

२७९. ‘‘मायाकारो यथा रङ्गे [लद्धो (स्या. पी.)], दस्सेसि विकतिं बहुं;

तथा भवे भमन्तोहं [गमेन्तोहं (क.), भवन्तोहं (स्या.)], विदेहाधिपती अहुं.

२८०. ‘‘गुणाचेळस्स वाक्येन, मिच्छादिट्ठिगतासयो;

नरकं मग्गमारूळ्हो, रुचाय मम धीतुया.

२८१. ‘‘ओवादं नादियित्वान, ब्रह्मुना नारदेनहं;

बहुधा संसितो सन्तो, दिट्ठिं हित्वान पापिकं.

२८२. ‘‘पूरयित्वा विसेसेन, दस कम्मपथानिहं;

हित्वान देहमगमिं, सग्गं सभवनं यथा.

२८३. ‘‘पच्छिमे भवे सम्पत्ते, ब्रह्मबन्धु अहोसहं;

बाराणसियं फीतायं, जातो विप्पमहाकुले.

२८४. ‘‘मच्चुब्याधिजरा भीतो, ओगाहेत्वा महावनं [जहित्वान महाधनं (सी.), जहित्वा च महाधनं (पी.)];

निब्बानं पदमेसन्तो, जटिलेसु परिब्बजिं.

२८५. ‘‘तदा द्वे भातरो मय्हं, पब्बजिंसु मया सह;

उरुवेळायं मापेत्वा, अस्समं निवसिं अहं.

२८६. ‘‘कस्सपो नाम गोत्तेन, उरुवेळनिवासिको [उरुवेळाय निवसिं (स्या.)];

ततो मे आसि पञ्ञत्ति, उरुवेळकस्सपो इति.

२८७. ‘‘नदीसकासे भाता मे, नदीकस्सपसव्हयो;

आसी सकासनामेन, गयायं गयाकस्सपो.

२८८. ‘‘द्वे सतानि कनिट्ठस्स, तीणि मज्झस्स भातुनो;

मम पञ्च सतानूना, सिस्सा सब्बे ममानुगा.

२८९. ‘‘तदा उपेच्च मं बुद्धो, कत्वान विविधानि मे [कत्वा नानाविधानि मे (सी.)];

पाटिहीरानि लोकग्गो, विनेसि नरसारथि.

२९०. ‘‘सहस्सपरिवारेन, अहोसिं एहिभिक्खुको;

तेहेव सह सब्बेहि, अरहत्तमपापुणिं.

२९१. ‘‘ते चेवञ्ञे च बहवो, सिस्सा मं परिवारयुं;

सासितुञ्च समत्थोहं, ततो मं इसिसत्तमो.

२९२. ‘‘महापरिसभावस्मिं, एतदग्गे ठपेसि मं;

अहो बुद्धे कतं कारं, सफलं मे अजायथ.

२९३. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

२९४. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

२९५. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा उरुवेळकस्सपो थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

उरुवेळकस्सपत्थेरस्सापदानं अट्ठमं.