७. महाकोट्ठिकत्थेरअपदानं

२२१. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बलोकविदू मुनि;

इतो सतसहस्सम्हि, कप्पे उप्पज्जि चक्खुमा.

२२२. ‘‘ओवादको विञ्ञापको, तारको सब्बपाणिनं;

देसनाकुसलो बुद्धो, तारेसि जनतं बहुं.

२२३. ‘‘अनुकम्पको कारुणिको, हितेसी सब्बपाणिनं;

सम्पत्ते तित्थिये सब्बे, पञ्चसीले पतिट्ठपि.

२२४. ‘‘एवं निराकुलं आसि, सुञ्ञतं तित्थियेहि च;

विचित्तं अरहन्तेहि, वसीभूतेहि तादिभि.

२२५. ‘‘रतनानट्ठपञ्ञासं, उग्गतो सो महामुनि;

कञ्चनग्घियसङ्कासो, बात्तिंसवरलक्खणो.

२२६. ‘‘वस्ससतसहस्सानि, आयु विज्जति तावदे;

तावता तिट्ठमानो सो, तारेसि जनतं बहुं.

२२७. ‘‘तदाहं हंसवतियं, ब्राह्मणो वेदपारगू;

उपेच्च सब्बलोकग्गं [सब्बसारग्गं (सी.), सत्तपारगं (पी.)], अस्सोसिं धम्मदेसनं.

२२८. ‘‘तदा सो सावकं वीरो, पभिन्नमतिगोचरं;

अत्थे धम्मे निरुत्ते च, पटिभाने च कोविदं.

२२९. ‘‘ठपेसि एतदग्गम्हि, तं सुत्वा मुदितो अहं;

ससावकं जिनवरं, सत्ताहं भोजयिं तदा.

२३०. ‘‘दुस्सेहच्छादयित्वान, ससिस्सं बुद्धिसागरं [बुद्धसागरं (क.)];

निपच्च पादमूलम्हि, तं ठानं पत्थयिं अहं.

२३१. ‘‘ततो अवोच लोकग्गो, ‘पस्सथेतं दिजुत्तमं;

विनतं पादमूले मे, कमलोदरसप्पभं.

२३२. ‘‘‘बुद्धसेट्ठस्स [सेट्ठं बुद्धस्स (स्या. क.)] भिक्खुस्स, ठानं पत्थयते अयं;

ताय सद्धाय चागेन, सद्धम्मस्सवनेन [तेन धम्मस्सवेन (सी. पी. क.)] च.

२३३. ‘‘‘सब्बत्थ सुखितो हुत्वा, संसरित्वा भवाभवे;

अनागतम्हि अद्धाने, लच्छसे तं मनोरथं.

२३४. ‘‘‘सतसहस्सितो कप्पे, ओक्काककुलसम्भवो;

गोतमो नाम गोत्तेन, सत्था लोके भविस्सति.

२३५. ‘‘‘तस्स धम्मेसु दायादो, ओरसो धम्मनिम्मितो;

कोट्ठिको नाम नामेन, हेस्सति सत्थु सावको’.

२३६. ‘‘तं सुत्वा मुदितो हुत्वा, यावजीवं तदा जिनं;

मेत्तचित्तो परिचरिं, सतो पञ्ञासमाहितो.

२३७. ‘‘तेन कम्मविपाकेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

२३८. ‘‘सतानं तीणिक्खत्तुञ्च, देवरज्जमकारयिं;

सतानं पञ्चक्खत्तुञ्च, चक्कवत्ती अहोसहं.

२३९. ‘‘पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं;

सब्बत्थ सुखितो आसिं, तस्स कम्मस्स वाहसा.

२४०. ‘‘दुवे भवे संसरामि, देवत्ते अथ मानुसे;

अञ्ञं गतिं न गच्छामि, सुचिण्णस्स इदं फलं.

२४१. ‘‘दुवे कुले पजायामि, खत्तिये अथ ब्राह्मणे;

‘‘नीचे कुले न जायामि, सुचिण्णस्स इदं फलं.

२४२. ‘‘पच्छिमे भवे सम्पत्ते, ब्रह्मबन्धु अहोसहं;

सावत्थियं विप्पकुले, पच्चाजातो महद्धने.

२४३. ‘‘माता चन्दवती नाम, पिता मे अस्सलायनो;

यदा मे पितरं बुद्धो, विनयी सब्बसुद्धिया.

२४४. ‘‘तदा पसन्नो सुगते, पब्बजिं अनगारियं;

मोग्गल्लानो आचरियो, उपज्झा सारिसम्भवो.

२४५. ‘‘केसेसु छिज्जमानेसु, दिट्ठि छिन्ना समूलिका;

निवासेन्तो च कासावं, अरहत्तमपापुणिं.

२४६. ‘‘अत्थधम्मनिरुत्तीसु, पटिभाने च मे मति;

पभिन्ना तेन लोकग्गो, एतदग्गे ठपेसि मं.

२४७. ‘‘असन्दिट्ठं वियाकासिं, उपतिस्सेन पुच्छितो;

पटिसम्भिदासु तेनाहं, अग्गो सम्बुद्धसासने.

२४८. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

२४९. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

२५०. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा महाकोट्ठिको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

महाकोट्ठिकत्थेरस्सापदानं सत्तमं.