४. दब्बमल्लपुत्तत्थेरअपदानं

१०८. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बलोकविदू मुनि;

इतो सतसहस्सम्हि, कप्पे उप्पज्जि चक्खुमा.

१०९. ‘‘ओवादको विञ्ञापको, तारको सब्बपाणिनं;

देसनाकुसलो बुद्धो, तारेसि जनतं बहुं.

११०. ‘‘अनुकम्पको कारुणिको, हितेसी सब्बपाणिनं;

सम्पत्ते तित्थिये सब्बे, पञ्चसीले पतिट्ठपि [पतिट्ठहि (स्या. क.)].

१११. ‘‘एवं निराकुलं आसि, सुञ्ञतं [सुञ्ञकं (सी.) एवमुपरिपि] तित्थियेहि च;

विचित्तं अरहन्तेहि, वसीभूतेहि तादिभि.

११२. ‘‘रतनानट्ठपञ्ञासं, उग्गतो सो महामुनि;

कञ्चनग्घियसङ्कासो, बात्तिंसवरलक्खणो.

११३. ‘‘वस्ससतसहस्सानि, आयु विज्जति तावदे;

तावता तिट्ठमानो सो, तारेसि जनतं बहुं.

११४. ‘‘तदाहं हंसवतियं, सेट्ठिपुत्तो महायसो;

उपेत्वा लोकपज्जोतं, अस्सोसिं धम्मदेसनं.

११५. ‘‘सेनासनानि भिक्खूनं, पञ्ञापेन्तं ससावकं;

कित्तयन्तस्स वचनं, सुणित्वा मुदितो अहं.

११६. ‘‘अधिकारं ससङ्घस्स, कत्वा तस्स महेसिनो;

निपच्च सिरसा पादे, तं ठानमभिपत्थयिं.

११७. ‘‘तदाह स महावीरो, मम कम्मं पकित्तयं;

‘यो ससङ्घमभोजेसि, सत्ताहं लोकनायकं.

११८. ‘‘‘सोयं कमलपत्तक्खो, सीहंसो कनकत्तचो;

मम पादमूले निपति [पतितो (पी.)], पत्थयं ठानमुत्तमं.

११९. ‘‘‘सतसहस्सितो कप्पे, ओक्काककुलसम्भवो;

गोतमो नाम गोत्तेन, सत्था लोके भविस्सति.

१२०. ‘‘‘सावको तस्स बुद्धस्स, दब्बो नामेन विस्सुतो;

सेनासनपञ्ञापको, अग्गो हेस्सतियं तदा’.

१२१. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

१२२. ‘‘सतानं तीणिक्खत्तुञ्च, देवरज्जमकारयिं;

सतानं पञ्चक्खत्तुञ्च, चक्कवत्ती अहोसहं.

१२३. ‘‘पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं;

सब्बत्थ सुखितो आसिं, तस्स कम्मस्स वाहसा.

१२४. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, विपस्सी नाम नायको;

उप्पज्जि चारुदस्सनो [चारुनयनो (सी. स्या. पी.)], सब्बधम्मविपस्सको.

१२५. ‘‘दुट्ठचित्तो उपवदिं, सावकं तस्स तादिनो;

सब्बासवपरिक्खीणं, सुद्धोति च विजानिय.

१२६. ‘‘तस्सेव नरवीरस्स, सावकानं महेसिनं;

सलाकञ्च गहेत्वान [सलाकं पग्गहेत्वान (सी. पी.)], खीरोदनमदासहं.

१२७. ‘‘इमम्हि भद्दके कप्पे, ब्रह्मबन्धु महायसो;

कस्सपो नाम गोत्तेन, उप्पज्जि वदतं वरो.

१२८. ‘‘सासनं जोतयित्वान, अभिभुय्य कुतित्थिये;

विनेय्ये विनयित्वाव, निब्बुतो सो ससावको.

१२९. ‘‘ससिस्से निब्बुते नाथे, अत्थमेन्तम्हि सासने;

देवा कन्दिंसु संविग्गा, मुत्तकेसा रुदम्मुखा.

१३०. ‘‘निब्बायिस्सति धम्मक्खो, न पस्सिस्साम सुब्बते;

न सुणिस्साम सद्धम्मं, अहो नो अप्पपुञ्ञता.

१३१. ‘‘तदायं पथवी सब्बा, अचला सा चलाचला [चलाचली (सी.), पुलापुली (स्या.)];

सागरो च ससोकोव, विनदी करुणं गिरं.

१३२. ‘‘चतुद्दिसा दुन्दुभियो, नादयिंसु अमानुसा;

समन्ततो असनियो, फलिंसु च भयावहा.

१३३. ‘‘उक्का पतिंसु नभसा, धूमकेतु च दिस्सति;

सधूमा जालवट्टा च [सब्बथलजसत्ता च (सी.)], रविंसु करुणं मिगा.

१३४. ‘‘उप्पादे दारुणे दिस्वा, सासनत्थङ्गसूचके;

संविग्गा भिक्खवो सत्त, चिन्तयिम्ह मयं तदा.

१३५. ‘‘सासनेन विनाम्हाकं, जीवितेन अलं मयं;

पविसित्वा महारञ्ञं, युञ्जाम जिनसासनं.

१३६. ‘‘अद्दसम्ह तदारञ्ञे, उब्बिद्धं सेलमुत्तमं;

निस्सेणिया तमारुय्ह, निस्सेणिं पातयिम्हसे.

१३७. ‘‘तदा ओवदि नो थेरो, बुद्धुप्पादो सुदुल्लभो;

सद्धातिदुल्लभा लद्धा, थोकं सेसञ्च सासनं.

१३८. ‘‘निपतन्ति खणातीता, अनन्ते दुक्खसागरे;

तस्मा पयोगो कत्तब्बो, याव ठाति मुने मतं [याव तिट्ठति सासनं (स्या.)].

१३९. ‘‘अरहा आसि सो थेरो, अनागामी तदानुगो;

सुसीला इतरे युत्ता, देवलोकं अगम्हसे.

१४०. ‘‘निब्बुतो तिण्णसंसारो, सुद्धावासे च एकको;

अहञ्च पक्कुसाति च, सभियो बाहियो तथा.

१४१. ‘‘कुमारकस्सपो चेव, तत्थ तत्थूपगा मयं;

संसारबन्धना मुत्ता, गोतमेनानुकम्पिता.

१४२. ‘‘मल्लेसु कुसिनारायं, जातो गब्भेव मे सतो;

माता मता चितारुळ्हा, ततो निप्पतितो अहं.

१४३. ‘‘पतितो दब्बपुञ्जम्हि, ततो दब्बोति विस्सुतो;

ब्रह्मचारीबलेनाहं, विमुत्तो सत्तवस्सिको.

१४४. ‘‘खीरोदनबलेनाहं, पञ्चहङ्गेहुपागतो;

खीणासवोपवादेन, पापेहि बहुचोदितो.

१४५. ‘‘उभो पुञ्ञञ्च पापञ्च, वीतिवत्तोम्हि दानिहं;

पत्वान परमं सन्तिं, विहरामि अनासवो.

१४६. ‘‘सेनासनं पञ्ञापयिं, हासयित्वान सुब्बते;

जिनो तस्मिं गुणे तुट्ठो, एतदग्गे ठपेसि मं.

१४७. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

१४८. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

१४९. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा दब्बमल्लपुत्तो थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

दब्बमल्लपुत्तत्थेरस्सापदानं चतुत्थं.