१०. मोघराजत्थेरअपदानं

३२७. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बलोकविदू मुनि;

इतो सतसहस्सम्हि, कप्पे उप्पज्जि चक्खुमा.

३२८. ‘‘ओवादको विञ्ञापको, तारको सब्बपाणिनं;

देसनाकुसलो बुद्धो, तारेसि जनतं बहुं.

३२९. ‘‘अनुकम्पको कारुणिको, हितेसी सब्बपाणिनं;

सम्पत्ते तित्थिये सब्बे, पञ्चसीले पतिट्ठपि.

३३०. ‘‘एवं निराकुलं आसि, सुञ्ञतं तित्थियेहि च;

विचित्तं अरहन्तेहि, वसीभूतेहि तादिभि.

३३१. ‘‘रतनानट्ठपञ्ञासं, उग्गतो सो महामुनि;

कञ्चनग्घियसङ्कासो, बात्तिंसवरलक्खणो.

३३२. ‘‘वस्ससतसहस्सानि, आयु विज्जति तावदे;

तावता तिट्ठमानो सो, तारेसि जनतं बहुं.

३३३. ‘‘तदाहं हंसवतियं, कुले अञ्ञतरे अहुं;

परकम्मायने युत्तो, नत्थि मे किञ्चि संधनं.

३३४. ‘‘पटिक्कमनसालायं, वसन्तो कतभूमियं;

अग्गिं उज्जालयिं तत्थ, दळ्हं कण्हासि सा [कण्हा सिया (सी. पी.), डय्हकण्हा सिला (स्या.)] ही.

३३५. ‘‘तदा परिसतिं नाथो, चतुसच्चपकासको;

सावकं सम्पकित्तेसि, लूखचीवरधारकं.

३३६. ‘‘तस्स तम्हि गुणे तुट्ठो, पणिपच्च [पतिपज्ज (स्या.)] तथागतं;

लूखचीवरधारग्गं, पत्थयिं ठानमुत्तमं.

३३७. ‘‘तदा अवोच भगवा, सावके पदुमुत्तरो;

‘पस्सथेतं पुरिसकं, कुचेलं तनुदेहकं.

३३८. ‘‘‘पीतिप्पसन्नवदनं, सद्धाधनसमन्वितं [सद्धास्नेहसमन्वतं (क.)];

उदग्गतनुजं हट्ठं, अचलं सालपिण्डितं.

३३९. ‘‘‘एसो पत्थेति तं ठानं, सच्चसेनस्स भिक्खुनो;

लूखचीवरधारिस्स, तस्स वण्णसितासयो [वण्णगतासयो (सी. स्या. पी.)].

३४०. ‘‘तं सुत्वा मुदितो हुत्वा, निपच्च सिरसा जिनं;

यावजीवं सुभं कम्मं, करित्वा जिनसासने.

३४१. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसूपगो अहं.

३४२. ‘‘पटिक्कमनसालायं, भूमिदाहककम्मुना;

समसहस्सं निरये, अदय्हिं वेदनाट्टितो.

३४३. ‘‘तेन कम्मावसेसेन, पञ्च जातिसतानिहं;

मनुस्सो कुलजो हुत्वा, जातिया लक्खणङ्कितो.

३४४. ‘‘पञ्च जातिसतानेव, कुट्ठरोगसमप्पितो;

महादुक्खं अनुभविं, तस्स कम्मस्स वाहसा.

३४५. ‘‘इमस्मिं भद्दके कप्पे, उपरिट्ठं यसस्सिनं;

पिण्डपातेन तप्पेसिं, पसन्नमानसो अहं.

३४६. ‘‘तेन कम्मविसेसेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

३४७. ‘‘पच्छिमे भवे सम्पत्ते, अजायिं खत्तिये कुले;

पितुनो अच्चयेनाहं, महारज्जसमप्पितो.

३४८. ‘‘कुट्ठरोगाधिभूतोहं, न रतिं न सुखं लभे;

मोघं रज्जं सुखं यस्मा, मोघराजा ततो अहं.

३४९. ‘‘कायस्स दोसं दिस्वान, पब्बजिं अनगारियं;

बावरिस्स दिजग्गस्स, सिस्सत्तं अज्झुपागमिं.

३५०. ‘‘महता परिवारेन, उपेच्च नरनायकं;

अपुच्छिं निपुणं पञ्हं, तं वीरं वादिसूदनं.

३५१. ‘‘‘अयं लोको परो लोको, ब्रह्मलोको सदेवको;

दिट्ठिं नो [दिट्ठा नो (सी.), दिट्ठं नो (पी.), दिट्ठिं ते (स्या.)] नाभिजानामि, गोतमस्स यसस्सिनो.

३५२. ‘‘‘एवाभिक्कन्तदस्साविं, अत्थि पञ्हेन आगमं;

कथं लोकं अवेक्खन्तं, मच्चुराजा न पस्सति’.

३५३. ‘‘‘सुञ्ञतो लोकं अवेक्खस्सु, मोघराज सदा सतो;

अत्तानुदिट्ठिं उहच्च, एवं मच्चुतरो सिया.

३५४. ‘‘‘एवं लोकं अवेक्खन्तं, मच्चुराजा न पस्सति’;

इति मं अभणि बुद्धो, सब्बरोगतिकिच्छको.

३५५. ‘‘सह गाथावसानेन, केसमस्सुविवज्जितो;

कासाववत्थवसनो, आसिं भिक्खु तथारहा.

३५६. ‘‘सङ्घिकेसु विहारेसु, न वसिं रोगपीळितो;

मा विहारो पदुस्सीति, वातरोगेहि पीळितो [वाचायाभिसुपीळितो (स्या. पी.), वातरोगी सुपीळितो (क.)].

३५७. ‘‘सङ्कारकूटा आहित्वा, सुसाना रथिकाहि च;

ततो सङ्घाटिं करित्वा, धारयिं लूखचीवरं.

३५८. ‘‘महाभिसक्को तस्मिं मे, गुणे तुट्ठो विनायको;

लूखचीवरधारीनं, एतदग्गे ठपेसि मं.

३५९. ‘‘पुञ्ञपापपरिक्खीणो, सब्बरोगविवज्जितो;

सिखीव अनुपादानो, निब्बायिस्समनासवो.

३६०. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

३६१. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

३६२. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा मोघराजा थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

मोघराजत्थेरस्सापदानं दसमं.

कच्चायनवग्गो चतुपञ्ञासमो.