५. सुपटदायकत्थेरअपदानं

३१. ‘‘दिवाविहारा निक्खन्तो, विपस्सी लोकनायको;

लहुं सुपटकं [सुपटिकं (स्या.), पूपपवं (पी.)] दत्वा, कप्पं सग्गम्हि मोदहं.

३२. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, सुपटकमदासहं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, सुपटस्स इदं फलं.

३३. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

३४. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

३५. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सुपटदायको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

सुपटदायकत्थेरस्सापदानं पञ्चमं.