६. दण्डदायकत्थेरअपदानं

३६. ‘‘काननं वनमोगय्ह, वेळुं छेत्वानहं तदा;

आलम्बणं करित्वान, सङ्घस्स अददिं बहुं [अहं (सी. स्या. पी.)].

३७. ‘‘तेन चित्तप्पसादेन, सुब्बते अभिवादिय;

आलम्बदण्डं दत्वान, पक्कामिं उत्तरामुखो.

३८. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं दण्डमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, दण्डदानस्सिदं फलं.

३९. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

४०. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

४१. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा दण्डदायको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

दण्डदायकत्थेरस्सापदानं छट्ठं.

तेवीसतिमं भाणवारं.