५३. तिणदायकवग्गो

१. तिणमुट्ठिदायकत्थेरअपदानं

१. ‘‘हिमवन्तस्साविदूरे, लम्बको नाम पब्बतो;

तत्थेव तिस्सो [तत्थोपतिस्सो (सी. पी. क.)] सम्बुद्धो, अब्भोकासम्हि चङ्कमि.

२. ‘‘मिगलुद्दो पुरे आसिं, अरञ्ञे कानने अहं;

दिस्वान तं देवदेवं, तिणमुट्ठिमदासहं.

३. ‘‘निसीदनत्थं बुद्धस्स, दत्वा चित्तं पसादयिं;

सम्बुद्धं अभिवादेत्वा, पक्कामिं [पक्कमिं (क.)] उत्तरामुखो.

४. ‘‘अचिरं गतमत्तस्स [गतमत्तं मं (सी. स्या.)], मिगराजा अपोथयि [अहेठयि (सी. स्या. पी.)];

सीहेन पोथितो [पातितो (सी. पी.), घाटितो (स्या.)] सन्तो, तत्थ कालङ्कतो अहं.

५. ‘‘आसन्ने मे कतं कम्मं, बुद्धसेट्ठे अनासवे;

सुमुत्तो सरवेगोव, देवलोकमगच्छहं.

६. ‘‘यूपो तत्थ सुभो आसि, पुञ्ञकम्माभिनिम्मितो;

सहस्सकण्डो सतभेण्डु, धजालु हरितामयो.

७. ‘‘पभा निद्धावते तस्स, सतरंसीव उग्गतो;

आकिण्णो देवकञ्ञाहि, आमोदिं कामकामिहं.

८. ‘‘देवलोका चवित्वान, सुक्कमूलेन चोदितो;

आगन्त्वान मनुस्सत्तं, पत्तोम्हि आसवक्खयं.

९. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, निसीदनमदासहं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, तिणमुट्ठे इदं फलं.

१०. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं, भवा सब्बे समूहता;

नागोव बन्धनं छेत्वा, विहरामि अनासवो.

११. ‘‘स्वागतं वत मे आसि, मम बुद्धस्स सन्तिके;

तिस्सो विज्जा अनुप्पत्ता, कतं बुद्धस्स सासनं.

१२. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;

छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा तिणमुट्ठिदायको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

तिणमुट्ठिदायकत्थेरस्सापदानं पठमं.

२. मञ्चदायकत्थेरअपदानं

१३. ‘‘विपस्सिनो भगवतो, लोकजेट्ठस्स तादिनो;

एकमञ्चं [एकं वेच्चं (स्या.), एकपच्छं (पी.)] मया दिन्नं, पसन्नेन सपाणिना.

१४. ‘‘हत्थियानं अस्सयानं, दिब्बयानं समज्झगं;

तेन मञ्चकदानेन, पत्तोम्हि आसवक्खयं.

१५. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं मञ्चमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, मञ्चदानस्सिदं फलं.

१६. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

१७. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

१८. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा मञ्चदायको [वेच्चकदायको (स्या.), सद्दसञ्ञिकवग्गेपि इदं§अपदानं दिस्सति] थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

मञ्चदायकत्थेरस्सापदानं दुतियं.

३. सरणगमनियत्थेरअपदानं

१९. ‘‘आरुहिम्ह तदा नावं, भिक्खु चाजीविको चहं;

नावाय भिज्जमानाय, भिक्खु मे सरणं अदा.

२०. ‘‘एकतिंसे इतो कप्पे, यं सो मे सरणं अदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, सरणगमने फलं.

२१. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

२२. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

२३. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सरणगमनियो थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

सरणगमनियत्थेरस्सापदानं ततियं.

४. अब्भञ्जनदायकत्थेरअपदानं

२४. ‘‘नगरे बन्धुमतिया, राजुय्याने वसामहं;

चम्मवासी तदा आसिं, कमण्डलुधरो अहं.

२५. ‘‘अद्दसं विमलं बुद्धं, सयम्भुं अपराजितं;

पधानं पहितत्तं तं, झायिं झानरतं वसिं [इसिं (स्या.)].

२६. ‘‘सब्बकामसमिद्धिञ्च, ओघतिण्णमनासवं;

दिस्वा पसन्नो सुमनो, अब्भञ्जनमदासहं.

२७. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं दानमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, अब्भञ्जनस्सिदं फलं.

२८. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

२९. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

३०. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा अब्भञ्जनदायको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

अब्भञ्जनदायकत्थेरस्सापदानं चतुत्थं.

५. सुपटदायकत्थेरअपदानं

३१. ‘‘दिवाविहारा निक्खन्तो, विपस्सी लोकनायको;

लहुं सुपटकं [सुपटिकं (स्या.), पूपपवं (पी.)] दत्वा, कप्पं सग्गम्हि मोदहं.

३२. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, सुपटकमदासहं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, सुपटस्स इदं फलं.

३३. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

३४. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

३५. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सुपटदायको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

सुपटदायकत्थेरस्सापदानं पञ्चमं.

६. दण्डदायकत्थेरअपदानं

३६. ‘‘काननं वनमोगय्ह, वेळुं छेत्वानहं तदा;

आलम्बणं करित्वान, सङ्घस्स अददिं बहुं [अहं (सी. स्या. पी.)].

३७. ‘‘तेन चित्तप्पसादेन, सुब्बते अभिवादिय;

आलम्बदण्डं दत्वान, पक्कामिं उत्तरामुखो.

३८. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं दण्डमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, दण्डदानस्सिदं फलं.

३९. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

४०. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

४१. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा दण्डदायको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

दण्डदायकत्थेरस्सापदानं छट्ठं.

तेवीसतिमं भाणवारं.

७. गिरिनेलपूजकत्थेरअपदानं

४२. ‘‘मिगलुद्दो पुरे आसिं, विपिने विचरं अहं;

अद्दसं विरजं बुद्धं, सब्बधम्मान पारगुं.

४३. ‘‘तस्मिं महाकारुणिके, सब्बसत्तहिते रते;

पसन्नचित्तो सुमनो, नेलपुप्फमपूजयिं.

४४. ‘‘एकतिंसे इतो कप्पे, यं पुप्फमभिपूजयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं.

४५. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

४६. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

४७. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा गिरिनेलपूजको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

गिरिनेलपूजकत्थेरस्सापदानं सत्तमं.

८. बोधिसम्मज्जकत्थेरअपदानं

४८. ‘‘अहं पुरे बोधिपत्तं, उज्झितं चेतियङ्गणे;

तं गहेत्वान छड्डेसिं, अलभिं वीसतीगुणे.

४९. ‘‘तस्स कम्मस्स तेजेन, संसरन्तो भवाभवे;

दुवे भवे संसरामि, देवत्ते चापि मानुसे.

५०. ‘‘देवलोका चवित्वान, आगन्त्वा मानुसं भवं;

दुवे कुले पजायामि, खत्तिये चापि ब्राह्मणे.

५१. ‘‘अङ्गपच्चङ्गसम्पन्नो, आरोहपरिणाहवा;

अभिरूपो सुचि होमि, सम्पुण्णङ्गो अनूनको.

५२. ‘‘देवलोके मनुस्से वा, जातो वा यत्थ कत्थचि;

भवे सुवण्णवण्णो च, उत्तत्तकनकूपमो.

५३. ‘‘मुदुका मद्दवा स्निद्धा [मुदु मद्दवा सिनिद्धा (स्या.)], सुखुमा सुकुमारिका;

छवि मे सब्बदा होति, बोधिपत्ते सुछड्डिते [सुछड्डिने (सी.)].

५४. ‘‘यतो कुतोचि गतीसु, सरीरे समुदागते;

न लिम्पति रजोजल्लं, विपाको पत्तछड्डिते.

५५. ‘‘उण्हे वातातपे तस्स, अग्गितापेन वा पन;

गत्ते सेदा न मुच्चन्ति, विपाको पत्तछड्डिते.

५६. ‘‘कुट्ठं गण्डो किलासो च, तिलका पिळका तथा;

न होन्ति काये दद्दु च, विपाको पत्तछड्डिते.

५७. ‘‘अपरम्पि गुणं तस्स, निब्बत्तति भवाभवे;

रोगा न होन्ति कायस्मिं, विपाको पत्तछड्डिते.

५८. ‘‘अपरम्पि गुणं तस्स, निब्बत्तति भवाभवे;

न होति चित्तजा पीळा, विपाको पत्तछड्डिते.

५९. ‘‘अपरम्पि गुणं तस्स, निब्बत्तति भवाभवे;

अमित्ता न भवन्तस्स, विपाको पत्तछड्डिते.

६०. ‘‘अपरम्पि गुणं तस्स, निब्बत्तति भवाभवे;

अनूनभोगो भवति, विपाको पत्तछड्डिते.

६१. ‘‘अपरम्पि गुणं तस्स, निब्बत्तति भवाभवे;

अग्गिराजूहि चोरेहि, न होति उदके भयं.

६२. ‘‘अपरम्पि गुणं तस्स, निब्बत्तति भवाभवे;

दासिदासा अनुचरा, होन्ति चित्तानुवत्तका.

६३. ‘‘यम्हि आयुप्पमाणम्हि, जायते मानुसे भवे;

ततो न हायते आयु, तिट्ठते यावतायुकं.

६४. ‘‘अब्भन्तरा च बाहिरा [बहिचरा (सी. पी. क.)], नेगमा च सरट्ठका;

नुयुत्ता होन्ति सब्बेपि, वुद्धिकामा सुखिच्छका.

६५. ‘‘भोगवा यसवा होमि, सिरिमा ञातिपक्खवा;

अपेतभयसन्तासो, भवेहं सब्बतो भवे.

६६. ‘‘देवा मनुस्सा असुरा, गन्धब्बा यक्खरक्खसा;

सब्बे ते परिरक्खन्ति, भवे संसरतो सदा.

६७. ‘‘देवलोके मनुस्से च, अनुभोत्वा उभो यसे;

अवसाने च निब्बानं, सिवं पत्तो अनुत्तरं.

६८. ‘‘सम्बुद्धमुद्दिसित्वान, बोधिं वा तस्स सत्थुनो;

यो पुञ्ञं पसवे पोसो, तस्स किं नाम दुल्लभं.

६९. ‘‘मग्गे फले आगमे च, झानाभिञ्ञागुणेसु च;

अञ्ञेसं अधिको हुत्वा, निब्बायामि अनासवो.